Ο Σίγκμουντ Σλόμο Φρόυντ γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1856. Ο 41χρονος πατέρας του, Ιακώβ, ήταν έμπορος μαλλιού κι είχε ήδη δύο παιδιά από προηγούμενο γάμο. Η μητέρα του, Αμαλία, ήταν είκοσι χρόνια νεότερη από τον σύζυγό της. Τα προβλήματα στις δουλειές του πατέρα του, τους ανάγκασαν να μετακομίσουν από το Φράιμπεργκ (περιοχή της σημερινής Τσεχίας) στη Βιέννη.  

  1. Είχε επτά αδέλφια αλλά περιέγραφε τον εαυτό του ως το πλέον αγαπημένο παιδί της μητέρας του, το «χρυσό της Siggie», όπως έλεγε. Κι ένα απ’ τα πράγματα που είχε διαπιστώσει ήταν πως όταν οι άνθρωποι ξέρουν ότι προτιμούνται ή ευνοούνται περισσότερο απ’ τις μητέρες τους, έχουν πολύ έντονη αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία για τη ζωή, που τους οδηγούν στην πραγματική ευτυχία.

2. Πριν ανακαλυφθούν οι βλαβερές συνέπειες της κοκαΐνης, τότε που αυτή χρησιμοποιούνταν ως αναλγητικό και συμπεριλαμβανόταν ακόμη και σε παστίλιες για το λαιμό, ο Φρόυντ, τη …συμπαθούσε πολύ κι είχε εκφράσει το ενδιαφέρον του σε σχέση με τις αντικαταθλιπτικές της ιδιότητες. Ο ίδιος, πειραματίστηκε μαζί της για 13 χρόνια, από το 1887 ως το 1900, προκειμένου να αντιμετωπίσει όχι μόνο την κατάθλιψη, αλλά και την έλλειψη ενέργειας, κάποια στομαχικά προβλήματα, ακόμη και ως αφροδισιακό. Έγραψε 4 μελέτες που την εξυμνούσαν, αλλά όταν αργότερα έκοψε αυτή τη συνήθεια κι όταν αποδείχτηκαν οι αρνητικές της συνέπειες στον οργανισμό, διέγραψε αυτά τα κείμενα απ’ όλες τις συλλογές των έργων του. Για την ιστορία, την καθημερινή αυτή συνήθειά του αντικατέστησαν τα πούρα, τα οποία τον οδήγησαν τελικά και στον θάνατο από καρκίνο του στόματος που εξαπλώθηκε σταδιακά σ’ όλο το σώμα του.


3. Αν και δεν είναι συνηθισμένο μια ενιαία σχολή σκέψης να αποδίδεται σε ένα και μόνο άτομο, στην περίπτωση του Φρόιντ, οι θεωρίες του έβαλαν το θεμέλιο στην ψυχολογία, που πολύ γρήγορα αναδύθηκε ως επιστήμη κι έγινε μια υπολογίσιμη δύναμη στα πρώτα χρόνια του περασμένου αιώνα. Με την έκδοση του βιβλίου του «Η ερμηνεία των ονείρων» το 1899, καθιερώθηκαν οι βασικές αρχές της ψυχανάλυσης, ενώ μέχρι το 1902, ο ίδιος, διοργάνωνε κάθε εβδομάδα συζητήσεις στο σπίτι του στη Βιέννη, οι οποίες, στη συνέχεια, έγιναν η βάση για την Vienna Psychoanalytic Society.

  1. Στα 26 του ερωτεύτηκε μια 21χρονη γυναίκα, τη Martha Bernays, με την οποία αρραβωνιάστηκαν μέσα σ’ ένα δίμηνο. Όμως, επειδή ήταν απλώς ένα φτωχός φοιτητής κι επειδή εξακολουθούσε να ζει με τους γονείς του, αποφάσισε να εγκαταλείψει την επιστημονική του καριέρα και να γίνει γιατρός, έτσι ώστε να της αποδείξει με πράξεις την αγάπη του. Πέρασε τρία χρόνια εκπαίδευσης στο Γενικό Νοσοκομείο της Βιέννης, παρόλο που η αγαπημένη του ζούσε στη Γερμανία. Μετά από 4 χρόνια αναμονής, οι δυο τους, παντρεύτηκαν, τον Σεπτέμβρη του 1886 κι απέκτησαν 6 παιδιά. (Κάποιοι ιστορικοί μελετητές έχουν υποστηρίξει ότι ο Φρόιντ είχε αναπτύξει ένα ερωτικό ειδύλλιο με την κουνιάδα του, Minna Bernays.)

  1. Μπορεί πολλές από τις θεωρίες του να κριτικάρονται ή να απορρίπτονται από τους σύγχρονους ψυχοθεραπευτές, πάρα πολλοί είναι, παρόλα αυτά, όσοι εξακολουθούν να χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό τις μεθόδους του και κυρίως την «talk therapy». Η «θεραπεία μέσω της ομιλίας» έχει γίνει μέρος πάμπολων διαφορετικών θεραπευτικών τεχνικών, κατά την οποία ο θεραπευτής προσπαθεί να βρει πρότυπα ή σημαντικά γεγονότα που διαδραμάτισαν κάποιο σημαντικό ρόλο στη ζωή του ασθενούς και κατ΄επέκταση στα ασυνείδητα συναισθήματά του, στις αρνητικές του σκέψεις, στην τωρινή του συμπεριφορά και ίσως σε κάποια ψυχική του ασθένεια.

6. Η κόρη του, Άννα, υπήρξε άξια διάδοχος του πατέρα της κι έγινε διάσημη και με σημαντική επιρροή ψυχολόγος. Έκανε σημαντικές εισηγήσεις στην επιστήμη της και συμπύκνωσε τις ιδέες της περί της παιδικής ψυχανάλυσης στο βιβλίο «Το Εγώ και οι Μηχανισμοί της Άμυνας» (1936). Ο Φρόυντ δεν σταμάτησε την ψυχανάλυση της κόρης του, που ξεκίνησε στα 23 της και που έκανε κάθε βράδυ στις 10 μ.μ. στο γραφείο του, μέχρι να πεθάνει. Η Άννα δεν είχε παντρευτεί κι ο Φρόιντ, αντίθετα με τα όσα μπορεί να πρέσβευε εκτός σπιτιού, απομάκρυνε κάθε πιθανό μνηστήρα, πιστεύοντας και λέγοντας πως η κόρη του «είναι ακόμα μακριά απ’ το να έχει σεξουαλικές επιθυμίες»(!).

7. Πιθανότατα ποτέ δεν είπε την ατάκα που του αποδίδεται … «μερικές φορές ένα πούρο είναι απλώς ένα πούρο». Ο Φρόυντ κάπνιζε μέχρι και 20 πούρα την ημέρα, σύμφωνα με τον βιογράφο του Ernst Jones, αλλά αυτή την ατάκα δεν φαίνεται να την είπε ο ίδιος. Μάλλον, πρόκειται για την σκέψη που διατύπωσε κάποιος δημοσιογράφος προκειμένου να συνοψίσει πως ακόμη και για τον ίδιο τον Φρόυντ, κάποια πράγματα, στερούνται συμβολικού νοήματος.

8. Επισκέφτηκε τις Η.Π.Α. μόνο μια φορά στη ζωή του, το 1909, όταν ο αμερικανός ψυχολόγος G. Stanley Hall τον προσκάλεσε να μιλήσει για την ψυχανάλυση στο Πανεπιστήμιο Clark. Ενώ αρχικά αρνήθηκε, τελικά πείστηκε από τον επίμονο Hall. Ο Φρόυντ ταξίδεψε στην Αμερική με τους συναδέλφους του Carl Jung και Sandor Ferenczi και η παρέα πέρασε αρκετές μέρες κάνοντας τουρισμό πριν κάνει στο Clark μια σειρά από διαλέξεις.

9. Όταν οι Ναζί εισέβαλαν στη Βιέννη κι ενώ πολλά απ’ τα βιβλία του είχαν στοχοποιηθεί και καίγονταν, μαζί με άλλα διάσημων στοχαστών, αναρωτιόταν «ποια πρόοδο κάνουμε; Τον Μεσαίωνα θα μ’ έκαιγαν, τώρα καίνε τα βιβλία μου…». Ο ίδιος και η κόρη του ανακρίθηκαν απ’ την Γκεστάπο, λίγο πριν η φίλη τους, Μαρία Βοναπάρτη, τους βοηθήσει να περάσουν ασφαλείς στην Αγγλία. Η ίδια γυναίκα προσπάθησε να διασώσει και τις 4 αδελφές του, μα δεν τα κατάφερε. Το 1942 πέθαναν σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης.


10. Υπεβλήθη σε περισσότερες από 30 χειρουργικές επεμβάσεις, για να αντιμετωπίσει τον καρκίνο του στόματος. Όταν πια οι ελπίδες ήταν μηδαμινές, ζήτησε από τον γιατρό του να τον βοηθήσει να αυτοκτονήσει. Εκείνος του χορήγησε τρεις δόσεις μορφίνης και ο Φρόιντ πέρασε στην Ιστορία στις 23 Σεπτεμβρίου του 1939.

 

Βοnus:

Ανάμεσα στις ιδιοτροπίες που όλοι οι διάσημοι άνθρωποι λίγο πολύ έχουν, να σημειωθεί κι αυτή του Φρόυντ, σχετικά με την μετά – θάνατον χρήση της αλληλογραφίας του. Ναι μεν κληροδότησε τα έγγραφά του (153 κουτιά αλληλογραφίας) στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, αλλά στην διαθήκη του, όρισε πως 19 απ’ τα κουτιά δεν θα μπορεί κανείς να τα ανοίξει ως το 2020, το 2050, το 2057 και ότι άλλα 8 απ’ αυτά θα πρέπει να μείνουν σφραγισμένα για πάντα!