Αν το Νέο Έτος σε βρήκε μέσα σε γκλίτερ, σαμπάνιες, σπουδαίες δηλώσεις και νέους στόχους, αλλά μια βδομάδα μετά ξεφούσκωσε το …μπαλόνι, μη νιώθεις πως είσαι ο μόνος. Αν αισθάνεσαι, ήδη, ότι απέτυχες, τότε ζεις το λεγόμενο Janxiety και ηρέμησε, γιατί θα σε βασανίσει λίγο, μα θα περάσει.

Όπως γράφει η Evening Standard πρόκειται για μια αίσθηση ψυχολογικής πτώσης που έρχεται μετά το εορταστικό κλίμα και τις διακοπές, όταν επιστρέφουμε στην καθημερινή πραγματικότητά μας. Το ότι πρέπει να ανταποκριθούμε σε ένα χρονοδιάγραμμα με υποχρεώσεις, ημερομηνίες λήξης λογαριασμών και παράλληλα νιώθουμε αρκετά ακούρδιστοι πλέον για να πιάσουμε γρήγορα τις υψηλές ταχύτητες που απαιτούνται, μας λυγίζει. Αλλά είναι καλό να ξέρουμε ότι είναι φυσιολογική αντίδραση του σώματος και του μυαλού μας και, φυσικά, οι περισσότεροι γύρω μας νιώθουν ακριβώς το ίδιο.

Η κρίσιμη διαφορά με μια «πραγματική» διαταραχή άγχους είναι πως τώρα μιλάμε για ένα παροδικό φαινόμενο, μια προσωρινά κακή αίσθηση που έχουμε και δεν θα μείνει για πολύ να μας ζορίζει. Η πίεση να εκπληρώσουμε άμεσα όλες τις αποφάσεις που έχουμε πάρει, παράλληλα με το άγχος μας να ανταποκριθούμε στους κανονικούς ρυθμούς της ζωής –σα να μην πέρασε μια μέρα- μας κάνουν να αισθανόμαστε αποτυχημένοι ολοσχερώς.

Σύμφωνα με την Guardian, τα «New Year's resolutions» είναι έτσι κι αλλιώς προορισμένα να αποτύχουν, καθώς ένα χρονικό ορόσημο, όπως αυτό της Πρωτοχρονιάς, δεν αρκεί να μας παρακινήσει ώστε να τα πάρουμε σοβαρά.

Ο νέος χρόνος προσφέρει μεν την αίσθηση μιας εντελώς νέας αρχής, μας δίνει την άνεση να πετάξουμε στον κάδο του παρελθόντος τυχόν λανθασμένες αποφάσεις μας ή πρακτικές μας, αλλά παραφουσκώνει τις προσδοκίες για τη νέα –καταπληκτική- εκδοχή του εαυτού μας, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία σχετική …προπόνηση επ’ αυτού. Η απογοήτευση είναι σιγουράκι, λοιπόν. Αλλά αυτό είναι πολύ άδικο για τον εαυτό μας…

Τι μπορούμε, όμως, να κάνουμε για να ανταποκριθούμε με όση περισσότερη υγεία γίνεται στο φαινόμενο του Janxiety;

​​Η Evening Standard συστήνει να ξεκινήσουμε μια νέα δραστηριότητα, επιστρέφοντας στη μουντή μας καθημερινότητά μας, ώστε να διατηρήσουμε αυτή την …αίσθηση φρεσκάδας που μας έφερε η αλλαγή χρονιάς. Παράλληλα, μια οργάνωση του προΰπολογισμού μας από ‘δω και πέρα, θα μας καθησυχάσει και θα μας δώσει πραγματικούς και όχι φανταστικούς λόγους ανησυχίας ή ηρεμίας. Στο σπίτι, η «απογύμνωση» απ’ το εορταστικό κλίμα και τις υπερβολικές διακοσμήσεις, θα επαναφέρει την ψυχική ηρεμία μας. Αν κάτι περίσσεψε απ’ το μπατζετάρισμά μας, θα μπορούσαμε να προγραμματίσουμε κάποιο ταξίδι για να ελαφρύνουμε την «δίχως σκοπό» ψυχολογική μας κατάσταση.

Μια εναλλακτική λύση είναι η εξής: το αφήνουμε να περάσει. Είναι εκεί, δίπλα μας, πίνουμε καφέ, τρώμε, κάνουμε μπάνιο, βλέπουμε τηλεόραση, ξαπλώνουμε να κοιμηθούμε μ’ αυτό το «φαντασματάκι» μονίμως πλάι μας. Ε, αποδεχόμαστε την παρουσία του, σα να ‘ναι φίλος που ήρθε απ’ το εξωτερικό, δεν βρήκε δωμάτιο σε ξενοδοχείο, μας μπαστακώθηκε και δεν τον πολυπάμε, αλλά ΞΕΡΟΥΜΕ πως από μέρα σε μέρα θα φύγει! Κι ας είμαστε ευγενικοί μαζί του. Έτσι κι αλλιώς, ένα 10% περίπου των αποφάσεων που πήραμε την Πρωτοχρονιά, θα καταφέρουμε να το φέρουμε εις πέρας. Κάτι είναι κι αυτό. Ένα άλλο 25% είναι καταδικασμένο να αποτύχει παταγωδώς ως τις 15 Γενάρη.

Ο Ιανουάριος είναι ένας δυστυχισμένος μήνας. Κάνει κρύο, κάτι μέσα μας έχει σπάσει, μας τριγυρνάει μια γρίπη, ξεμείναμε κι από πάρτυ, αλλά δεν βαριέσαι, όπου να ‘ναι έρχεται η Άνοιξη και πολύ γρήγορα θα ‘ναι πάλι Καλοκαίρι!