Το Φούτμπολ δεν είναι ένα ακόμα περιοδικό για το ποδόσφαιρο. Είναι μια έκδοση που απευθύνεται πρωτίστως στους ρομαντικούς του αθλήματος. Επίκεντρο του, το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, οι άνθρωποι που ζουν και αναπνέουν για τη μπάλα και φυσικά οι ιστορίες τους.

Ας αφήσουμε όμως να μας τα εξηγήσει καλύτερα ο δημιουργός του, Άκης Κατσούδας.

Πως εμπνεύστηκες την ιδέα για τη δημιουργία του Φούτμπολ;

Μου άρεσε από μικρός πολύ το ποδόσφαιρο. Η καταγωγή μου είναι από χωριό. Εκεί κάθε Κυριακή μαζευόμασταν στο γήπεδο και παρακολουθούσαμε αγώνες. Τρέχανε, χτυπάγανε, «σκοτωνόντουσαν» μέσα στον αγωνιστικό χώρο και προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το ποδόσφαιρο. Μαζευόμασταν μετά και το βράδυ να δούμε αγώνες στην τηλεόραση, αλλά περισσότερο μας εξίταρε αυτό που ζούσαμε από κοντά. Επειδή λοιπόν μου αρέσει και παρακολουθώ ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, αποφάσισα μαζί με φίλους μου να ξεκινήσουμε μια τέτοια προσπάθεια. Το ποδόσφαιρο γεννάει πάρα πολλές ιστορίες και εμείς θέλαμε να γράψουμε για αυτές. Θέλαμε να γνωρίσει ο κόσμος την αθέατη πλευρά του αθλήματος στην Αθήνα αλλά και όλη την Ελλάδα και ίσως να δει τον εαυτό του μέσα από όλο αυτό. Όλοι άλλωστε ξεκινήσαμε ως παιδιά κλωτσώντας μια μπάλα. Η ιδέα λοιπόν ξεκίνησε πέρυσι τον Δεκέμβρη. Αποφασίσαμε να κάνουμε το πρώτο τεύχος (σ.σ. ονομάστηκε τεύχος 0) που ήταν αφιερωμένο στην Αθήνα και το τρέξαμε μέχρι τον Απρίλη όπου και βγήκε.

Από ποια σκοπιά «βλέπει» το περιοδικό το ποδόσφαιρο;

Το βλέπουμε από κάτω προς τα πάνω. Μας αρέσει να βρίσκουμε τις ιστορίες των ανθρώπων που αγαπάνε το ποδόσφαιρο χωρίς να θέλουν να πάρουν κάτι πίσω από αυτό. Που θα τρέξουν να πληρώσουν από την τσέπη τους για να παίξουν. Θέλουμε να μιλάμε για τους αφανείς ποδοσφαιρικούς ήρωες. Θα ψάξουμε να βρούμε όσους περισσότερους μπορούμε για να τους γνωρίσει ο κόσμος. Δεν είμαστε εναντίον του σύγχρονου ποδοσφαίρου, όμως καλό είναι να μην ξεχνάμε τις ρίζες του αθλήματος.

Την Παρασκευή 25/10 κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού (σ.σ. τεύχος 01). Ποια είναι μέχρι στιγμής η ανταπόκριση του κόσμου και πως μπορεί κάποιος να το αποκτήσει;

Λόγω του ότι το περιοδικό λειτουργεί σαν fanzine, η διάθεση του γίνεται από εμάς. Άρα όποιος επιθυμεί να το αποκτήσει μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας μέσω των social media του περιοδικού. Επειδή έχω μαζί με έναν φίλο μου τη διαχείριση τους, να ξέρεις πως δεν προλαβαίνω μέχρι στιγμής να απαντάω σε αιτήματα για την απόκτηση του. Ευχαριστούμε πάρα πολύ τον κόσμο που από την πρώτη στιγμή ανταποκρίθηκε. Είχαμε ανεβάσει τρεις μέρες νωρίτερα από την κυκλοφορία του ένα promo video και ξεκίνησαν από τότε να στέλνουν μηνύματα για προ-κράτηση. Τώρα που βγήκε αυξήθηκαν και προσπαθώ να βρω χρόνο για να απαντήσω σε όλα φυσικά. Χαιρόμαστε πάρα πολύ που μας στηρίζει ο κόσμος και που φαίνεται ότι τον ενδιαφέρει πολύ αυτή η πλευρά του ποδοσφαίρου. Έχει λίγο βαρεθεί άλλωστε από την κατάσταση που επικρατεί στο αγαπημένο του άθλημα, ειδικά στην Ελλάδα.

Πόσος κόσμος εργάστηκε και πόσος χρόνος χρειάστηκε για να γίνει πραγματικότητα το νέο τεύχος;

Ξεκινήσαμε από τον Μάιο και φτάσαμε ως τις αρχές Οκτώβρη για να τελειώσουμε με το στήσιμο του περιοδικού. Μιλάμε για 6 μήνες δουλειάς. Εργάστηκα εγώ και φίλοι μου που το στηρίζουν από την πρώτη στιγμή, όπως και ο δημοσιογράφος Γιάννης Πανταζόπουλος. Χρειάζεται πολύ τρέξιμο και προσωπικός κόπος για να στηθεί ένα περιοδικό. Τα πιο πολλά χρήματα τα βάζουμε απ’ την τσέπη μας, όμως δεν γκρινιάζουμε, το κάνουμε γιατί μας αρέσει.

Τι θέματα περιλαμβάνει το νέο τεύχος;

Ουσιαστικά η θεματική είναι το καλοκαίρι. Προσπαθήσαμε να το προσεγγίσουμε σε φάση τι είναι αυτό που μας έρχεται στο μυαλό όταν σκεφτόμαστε τη συγκεκριμένη εποχή. Όταν το σκεφτόμαστε λοιπόν μας έρχεται στο μυαλό η Μύκονος και τα Ελληνικά νησιά. Κάναμε θέμα από τη μια το ποδόσφαιρο στους ακριτικούς Φούρνους και από την άλλη στη Μύκονο. Είδαμε λοιπόν το πόσο κοντά αλλά και το πόσο μακριά βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι. Πόσο αγαπάνε το ποδόσφαιρο, αλλά και πόσο διαφορετικές είναι οι υποδομές του κάθε τόπου ξεχωριστά. Στη Μύκονο π.χ. μπορούσαν να έχουν μέχρι και τραμπολίνο για να κάνουν προπονήσεις, ενώ στους Φούρνους  πάλευαν να βάλουν χορτάρι για να μην παίζουν σε χώμα. Το Αιγαίο επί της ουσίας συνδέει δύο διαφορετικούς κόσμους. Από κει και πέρα το καλοκαίρι μας φέρνει στο μυαλό καφενεία, καφενέδες και μεζέδες. Πήγαμε λοιπόν στην Αίγινα, σε ένα από τα πιο ιστορικά καφενεία της χώρας, το καφενείο των αδερφών Μοίρα, όπου έχει πάρα πολλά κάδρα ποδοσφαίρου από τη δεκαετία του '50. Ο ιδιοκτήτης του μας εξήγησε μεταξύ άλλων πως το ποδόσφαιρο τον βοήθησε να ξεπεράσει δυσκολίες της ζωής του. Πήγαμε Ιούλιο μήνα στου Ζωγράφου όπου κόσμος έπαιζε στην αλάνα. Εκεί μαζεύονται άτομα και παίζουν μέσα στο χώμα. Είδαμε πόσο ιδιαίτερο είναι κάτι τέτοιο στις μέρες μας. Επίσης επειδή το καλοκαίρι πηγαίνουμε σε αρκετά μουσεία, θέλαμε να κάνουμε ένα σχετικό θέμα. Ψάξαμε λοιπόν το εάν υπήρχε ποδόσφαιρο στην Αρχαία Ελλάδα. Το διερευνήσαμε αρκετά και είδαμε ότι υπήρχε ο επίσκυρος. Στην ουσία παίζανε εκείνη την εποχή κάτι σαν τα σημερινά γκελάκια. Τέλος, συναντήσαμε τον Γιώργο Κοσκινά, που στόχος του είναι, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, να παίξει επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην Ελλάδα. Να σημειώσω εδώ πως το περιοδικό βασίζεται πολύ στις φωτογραφίες, γιατί θέλουμε, πέρα από το κείμενο, να δίνουμε εικόνες στον αναγνώστη.

Υπάρχει η σκέψη στο μέλλον το περιοδικό να κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία ή να μπορεί κάποιος να γίνει συνδρομητής;

Υπάρχει αυτή η σκέψη φυσικά λόγω της ζήτησης που υπάρχει από τον κόσμο. Το εξετάζουμε για να το προχωρήσουμε ίσως και από το τρίτο τεύχος. Υπάρχουν ήδη χώροι που μας έχουν πει πως ενδιαφέρονται πολύ να το φιλοξενήσουν. Ωραίο θα ήταν να πηγαίνει ο κόσμος π.χ. σε μια καφετέρια και να διαβάζει το περιοδικό. Και εδώ να σημειώσω πως εμείς θέλουμε να μπούμε επίσης σε κομμωτήρια και οδοντιατρεία (γέλια).

Και για το τέλος, πως ήταν η εμπειρία του να παρακολουθείς για πρώτη φορά ένα ντέρμπι Προοδευτική-Ιωνικός (σ.σ. θέμα του τεύχους 0);

Η αλήθεια είναι πως πήγαμε με μια άγνοια κινδύνου. Ακόμα είναι σκληρά τα πράγματα εκεί. Είδαμε να ανάβουν φωτοβολίδες και τα ΜΑΤ να πετάνε κρότου-λάμψης. Μπήκαμε επομένως λίγο κουμπωμένοι στις εξέδρες. Όσο πέρναγε η ώρα όμως αρχίσαμε να βλέπουμε αυτό το ρομαντικό στοιχείο κάνει τα πράγματα εντελώς διαφορετικά. Μιλήσαμε με φιλάθλους της Προοδευτικής που στηρίζουν την ομάδα από μικρά παιδιά. Είδαμε ξεκάθαρα πως συνδέεται η γειτονιά με το ποδόσφαιρο. Είναι όπως και να το κάνουμε ένα από τα πιο δυνατά ντέρμπι στην Αθήνα.