Το μεγαλύτερο κομμάτι της death metal, όσον αφορά τα lyrics και τον ρυθμό, για κάποιον που δεν παρατηρεί τι συμβαίνει σε ακουστικό επίπεδο, εμπνέει μία αγριάδα… μία αίσθηση ”βίας” και τσαντίλας… ή όπως λέει και η μάνα μου, προκαλεί πονοκέφαλο. Παρ’ όλα αυτά όμως, η συγκεκριμένη μουσική φαίνεται πως το μόνο που δεν ενισχύει είναι η επιθετικότητα και η βίαιη συμπεριφορά.

Συγκεκριμένα, το μουσικό εργαστήρι του Macquarie University, της Αυστραλίας, χρησιμοποίησε την death metal για να μελετήσει τις επιπτώσεις σε έναν άνθρωπο. Η κατακλείδα της όλης έρευνας ήταν πως οι fans της death metal δεν είναι απευαισθητοποιημένοι στις βίαιες απεικονίσεις. Τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν στο Royal Society.

Ο τρόπος κατά τον οποίο έγινε η μελέτη, έχει ως εξής: στην διαδικασία συμμετείχαν 32 άτομα που είναι fans της death metal και 48 άτομα που δεν τους αρέσει η death metal. Αυτές οι δύο ομάδες, άκουγαν death metal και pop μουσική ενώ έπρεπε να κοιτούν κάποιες δυσάρεστες εικόνες. Στόχος ήταν να εντοπισθεί το κατά πόσο ο εγκέφαλος τους εντόπιζε τις βίαιες σκηνές ενώ επίσης κατά πόσο επηρεαζόταν η ευαισθησία τους σε συνδυασμό με την μουσική που άκουγαν. Μάλιστα, χρησιμοποιήθηκαν κάποια “αντίθετα μοτίβα” σε ορισμένες περιπτώσεις. Χρησιμοποιήθηκε το “Happy” του Pharrell Williams ενώ οι συμμετέχοντες δοκιμαζόντουσαν με την χρήση του “binocular rivalry” (διόφθαλμος ανταγωνισμός). Σε αυτήν την περίπτωση, χρησιμοποιήθηκε μία φωτογραφία ανά μάτι. Μία βίαιη εικόνα απέναντι στο ένα μάτι και μία ουδέτερη απέναντι στο άλλο. Η βάση αυτής της δοκιμής είναι πως οι περισσότεροι, όταν βρίσκονται απέναντι σε μία τέτοια σύγκριση, εστιάζουν περισσότερο στην βία. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι επειδή ίσως έτσι είμαστε προγραμματισμένοι. Να εστιάζουμε σε αυτό που θεωρούμε απειλή.

Όπως και να έχει, οι δύο ομάδες ανθρώπων εμφάνισαν τα ίδια αποτελέσματα. Προφανώς τέτοιες μελέτες, δεν πρόκειται να ληφθούν υπόψιν από “οργανισμούς” που ρίχνουν ευθύνες σε διάφορα μέσα ψυχαγωγίας, για την κατρακύλα του κόσμου.

Όπως δηλώνει ο καθηγητής Bill Thompson, οι fans της death metal είναι καλοί άνθρωποι. Δεν πρόκειται να βγουν έξω για να βλάψουν επίτηδες λόγο της μουσικής. Η συγκεκριμένη έρευνα, μάλιστα, αποτελεί κομμάτι μιας τεράστιας μελέτης που βαστάει αρκετές δεκαετίες όπου στοχεύει στο να μελετήσει σε γενικότερο βαθμό τις επιπτώσεις της μουσικής προς στα συναισθήματα του ανθρώπου. Τα αποτελέσματα όμως γίνονται όλο και περισσότερο περίπλοκα. Ο B. Thompson, επισημαίνει πως εντοπίζονται αρκετές παράδοξες καταστάσεις. Για παράδειγμα, σε αρκετούς αρέσει η λυπητερή μουσική, κάτι που δεν θα έπρεπε γιατί στην τελική ποιος θέλει να ρίξει το κέφι του επίτηδες… κάτι που τελικά δεν συμβαίνει. Αντίστοιχα με την death metal, οι επιθετικές και βίαιες θεματολογίες, δεν μας μετατρέπουν σε κάτι αντίστοιχο, ούτε σημαίνει πως θέλουμε να γίνουμε βίαιοι. Αυτό είναι ένα ψυχολογικό παράδοξο και κινεί την περιέργεια αρκετών επιστημόνων.