Death Stranding: Ότι και να γράψεις για αυτό το παιχνίδι-εμπειρία, τα λόγια περιττεύουν και είναι φτωχά. Ωστόσο έχει αναλάβει την δύσκολη αυτή αποστολή ο Αργύρης κι αν με ρωτάς -επειδή ξέρω τι πιστεύει- συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Εγώ είμαι εδώ για να συζητήσουμε ένα άλλο θέμα που με έχει απασχολήσει αρκετά... Τι παίζουμε τώρα που τελείωσε το Death Stranding; Και γενικότερα, όταν έχεις βιώσει κάτι τέτοιο και ξέρεις ότι δύσκολα θα ξανά κολλήσεις έτσι με παιχνίδι, τι κάνεις;

Πολλοί θα πρότειναν την επιστροφή σε κάτι παλιό κι αγαπημένο κι αυτό ήταν που δοκίμασα να κάνω βάζοντας ξανά το Kingdom Hearts. Όλα ήταν εκεί, η ζεστή αγκαλιά του γνώριμου τοπίου, οι κόσμοι που είχα αγαπήσει, αλλά και πάλι κάτι έλειπε.

Το στοιχείο της έκπληξης; Η συγκίνηση που προσφέρει ένα ταξίδι που θα το κάνω για πρώτη φορά με ένα καινούριο παιχνίδι; Κι όταν κοιτώντας στη ραφιέρα σου, αλλά και στο store της κονσόλας, δε βρίσκεις κάτι να σε γεμίζει ειλικρινά. Τι κάνουμε τότε κύριε Τσιμπούκη μου; Μήπως βαρεθήκαμε το gaming; Μήπως να αλλάξουμε χόμπι; Όχι δεν χρειάζεται καθόλου. Απλά κλείνεις την κονσόλα σου και κάνεις κάτι άλλο.

Εγώ ας πούμε, ασχολούμαι εδώ και μια εβδομάδα με ταινίες και σειρές (Ιρλανδέ, έρχεται η ώρα σου) μέχρι να βρεθεί κάτι να μου τραβήξει το ενδιαφέρον.

Εν κατακλείδι: Καλά τα video games, τα λατρεύουμε αλλά είναι χόμπι. Tο να παίζεις για να παίξεις, δεν έχει πλάκα. Κρατήσου μέχρι να έρθει το παιχνίδι που θα σου κάνει κλικ κι όλα θα γίνουν!