Οι συχνότερες ερωτήσεις που ακούω στην καθημερινότητα μου είναι τρεις:

  • Ξέρεις καμιά καλή σειρά να δω;
  • Ξεκίνησα το τάδε είναι καλό αξίζει;
  • Το καπάκι της λεκάνης το σήκωσες ή το ξέχασες πάλι;

Να πω την αλήθεια, μόνο στην τρίτη ερώτηση μπορώ να απαντήσω με σιγουριά, ωστόσο αν σε ενδιαφέρει να μιλήσουμε για την αγαπημένη μου σειρά, ανεξαρτήτως είδους, στυλ και κατηγορίας, αυτή είναι το One Piece.

Το συγκεκριμένο κείμενο το είχα στο μυαλό από το 2014, ωστόσο οι συνθήκες είναι πια ώριμες και μιας και η σειρά κλείνει πια τα 20 χρόνια της, ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για αυτήν. Αν νιώσεις ότι όσα διαβάζεις, ξεφεύγουν, ζητώ από τώρα συγγνώμη, καθώς είμαι συναισθηματικά δεμένος με το One Piece κι έχει καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το πώς βλέπω την ζωή και έννοιες όπως φιλία, συντροφικότητα, αγάπη κλπ.

Η υπόθεση

H ιστορία μας ξεκινάει όταν ο βασιλιάς των πειρατών Gold D. Roger συλλαμβάνεται από το ναυτικό και οδηγείται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Τα τελευταία του λόγια λίγο πριν τον αποκεφαλίσουν, είναι πολύ ξεκάθαρα και συγκεκριμένα.

Δόξα, πλούτος και δύναμη περιμένουν αυτόν που θα βρει το One Piece, τον θησαυρό μου. Τον ψάχνετε; Είναι στην μεγάλη γραμμή, πηγαίνετε και αποκτήστε τον.

Φυσικά η μεγάλη γραμμή, είναι η πιο επικίνδυνη θάλασσα του κόσμου του One Piece και εννοείται πως αυτά τα λόγια ξεκίνησαν την εποχή των πειρατών, όπου πολλοί φιλόδοξοι νεαροί ξεκίνησαν το δύσκολο ταξίδι προς την μεγάλη γραμμή.

Εμείς παρακολουθούμε τις περιπέτειες του Monkey D Luffy, ενός παιδιού με την ικανότητα να μακραίνει τα άκρα του, λόγω ενός φρούτου του διαβόλου που έφαγε κατά λάθος. Ο Luffy λοιπόν ξεκινά το ταξίδι του με σκοπό να μαζέψει συντρόφους, να βρει τον θησαυρό και να γίνει ο επόμενος βασιλιάς των πειρατών….

Ο δημιουργός  

Ο ιθύνων νους πίσω από την ιστορία του One Piece είναι ο Eichiro Oda. Η ιστορία ξεκίνησε ως manga στις 22 Ιουλίου του 1997 και 2 χρόνια αργότερα, στις 20 Οκτωβρίου του 1999, απέκτησε την τηλεοπτική μορφή του. Αμφότερα συνεχίζονται ως σήμερα. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι ο Oda ξεκίνησε αρχικά την σειρά με σκοπό να την ολοκληρώσει στα δύο με δυόμιση χρόνια, αλλά αγάπησε τόσο πολύ την σειρά και είχε τόσες ιδέες για την εξέλιξη, που τελικά φτάσαμε εδώ με εκείνον να μένει τόσο πιστός στο όραμά του -γνωρίζει ήδη το τέλος της ιστορίας- που έχει μετακομίσει πια στο στούντιο του, δουλεύει και κοιμάται εκεί.

Όταν είδα μια παρέα παιδιών να μαζεύεται γύρω από μια τηλεόραση σε ένα μαγαζί και να κάνει ησυχία προκειμένου να παρακολουθήσει την σειρά, αποφάσισα ότι δεν πρόκειται να τους απογοητεύσω ποτέ, έγραψε ο ίδιος κάποτε.

Αυτή η πίστη στο όνειρο και τον στόχο, είναι διάχυτη και μέσα στην σειρά, καθώς κάθε χαρακτήρας από το πλήρωμα–οικογένεια του Luffy, έχει τα δικά του όνειρα και φιλοδοξίες, τις οποίες κυνηγά με όλη την ψυχή του. Η σειρά εναλλάσσει με εξαιρετικό τρόπο την δράση με το συναίσθημα και (πολύ λιγότερο) την κωμωδία, χαρίζοντας μας στιγμές όπως αυτή:

Ή αυτή:

Όταν δακρύζεις με ένα πλοίο που καίγεται, καταλαβαίνεις ότι μιλάμε για πολλά περισσότερα από μια απλή σειρά:  

Το One Piece κι εγώ

Θα μπορούσα να συνεχίσω να σου μιλάω για την σειρά με αριθμούς και διακρίσεις (μέχρι και στα ρεκόρ Γκίνες έχει μπει) ή για τις κινηματογραφικές ταινίες που έχουν κυκλοφορήσει, αλλά αλήθεια νιώθω ότι δεν έχει νόημα. Στο κάτω-κάτω με ένα γκουγκλάρισμα μπορείς να βρεις τα πάντα, θέλω όμως να κάνω μια μικρή αναφορά στο τι σημαίνει για μένα αυτή η σειρά.

Όπως έγραψα και πιο πάνω, έχει καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα μου και το πώς ιεραρχώ κάποιες αξίες στην ζωή μου. Την ξεκίνησα σε μια περίοδο που λόγω ενός θέματος υγείας, δεν μπορούσα να βγω από το σπίτι και τότε είχαν παίξει μόλις οι 9 πρώτες σεζόν και για 3 μήνες απλά μπήκα για τα καλά μέσα στον κόσμο της (κι ακόμη δεν έχω βγει).

Οι φίλοι είναι η οικογένεια που επιλέγεις και πρέπει να είσαι δίπλα τους με τον τρόπο που μπορείς, κάθε στιγμή.

Να μην ξεχνάς να χαμογελάς όσο άσχημα κι αν είναι τα πράγματα, γιατί όσο ζεις και συνεχίζεις, υπάρχει ελπίδα και όλα θα γίνουν καλύτερα.

Όλα αυτά μου τα έμαθε αυτή η σειρά με διάφορους τρόπους κι αν έχεις φτάσει ως εδώ και δεν έχεις βαρεθεί, μην σε τρομάζουν τα πολλά επεισόδια, ξεκίνα την και θα με θυμηθείς! Είναι όσα γράφω κι ακόμη περισσότερα.