Καλησπέρα στα παιδιά. Η στήλη που (δεν) σας έλειψε, επιστρέφει μαυρισμένη και κεφάτη κι αυτήν τη φορά είδα το Tenet και θέλω να σας μιλήσω γι' αυτό.

Όλη η προηγούμενη εβδομάδα κύλησε με εμένα ξάπλα στο κρεβάτι, σε στάση κατσαρίδας μετά το ψέκασμα, να βλέπω παλιές ελληνικές σειρές στο YouTube και να σκέφτομαι πόσο δίκιο είχε η κολλητή μου φίλη που φαγώθηκε να πάω κάπου, έστω και την τελευταία εβδομάδα των διακοπών, για να γυρίσω ανανεωμένος. Κάπως έτσι η επιστροφή στη δουλειά συνοδεύτηκε από βόλτα σε μεγάλο κινηματογράφο εμπορικού κέντρου στο Μαρούσι (μόνο ΑΦΜ δεν σας έδωσα).

Γιατί κλειστό σινεμά τέτοια περίοδο; Γιατί Κρίστοφερ Νόλαν είναι αυτός, έχει αποδείξει ότι αξίζει τα λεφτά μου και με το παραπάνω. Κάπως έτσι λοιπόν, παρέα με τον υπέροχο συνάδελφο μα πάνω απ' όλα φίλο, Νίκολας Χαρίτο, βρήκαμε την θέση μας στην πιο άδεια multiplex αίθουσα κινηματογράφου στη γη (εμείς κι άλλα 4 άτομα) και η προβολή ξεκίνησε…

Η υπόθεση

Το να μιλήσει κανείς για το Tenet, είναι σχεδόν το ίδιο δύσκολο με το να προσπαθήσει να κρατήσει νερό στις χούφτες του, να ψάξει ψύλλους στα άχυρα ή να προσπαθήσει να αναλύσει το Dark!

Συνοπτικά ο πρωταγωνιστής μας (John David Washington), που στα χαρτιά θεωρείται νεκρός, προσπαθεί να σταματήσει έναν ενδεχόμενο τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, έχοντας στο πλευρό του μια επίλεκτη ομάδα και σύμμαχό του τον χρόνο… Ή μήπως όχι;

Η ταινία

«Μην προσπαθείς να καταλάβεις» είναι μια ατάκα που ακούγεται στην αρχή της ταινίας και τελικά απευθύνεται τόσο στον πρωταγωνιστή μας, όσο και σε εμάς τους ίδιους. Γενικά το Tenet σε βομβαρδίζει με δράση και δε σε αφήνει να πολύ χωνέψεις αυτά που βλέπεις. Ωστόσο είναι η πιο Νόλαν ταινία του Νόλαν, μια εξαιρετική ιδέα που αφορά τον χρόνο, παρά τις κάποιες ατέλειες στην εκτέλεση (εκτός αν κάτι δεν κατάλαβα εγώ, το οποίο παίζει πολύ σαν ενδεχόμενο εδώ που τα λέμε).

Πρόκειται αναμφίβολα για μια «μεγάλη» και πολύ φιλόδοξη ταινία. Τα πάντα σε αυτήν είναι μεγάλα: οι σκηνές δράσης, τα κυνηγητά, οι εκρήξεις. Γενικά ο Κρίστοφερ Νόλαν φαίνεται πως άδειασε στο πανί κάθε σκέψη που είχε στο κεφάλι του και την έκανε ταινία, με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για το τελικό αποτέλεσμα.

Τελικά αξίζει;

Ναι ξεκάθαρα και μόνο για τα εφέ, τον ήχο, την δράση και τις ερμηνείες (όχι του πρωταγωνιστή), η ταινία αξίζει την ευκαιρία της. Δεν θα γίνει κανείς μας σοφότερος, αλλά για 2 ώρες και κάτι που διαρκεί, θα περάσει τέλεια!