Εδώ και λίγες ώρες τα review του Death Stranding είναι στον αέρα και αποφάσισα να γράψω λίγα λόγια και κάποιες σκέψεις που μου γεννήθηκαν διαβάζοντας και αφορούν όχι μόνο το ίδιο το παιχνίδι, αλλά την γενικότερη στάση ζωής που έχουμε απέναντι στα πράγματα.

Πρώτα, πρώτα πριν ξεκινήσω να ξετυλίγω τον συλλογισμό μου θέλω για να είμαι τίμιος, να ξεκαθαρίσω την θέση και την σκοπιά από την οποία βλέπω το συγκεκριμένο ζήτημα...

Όπως ίσως θα θυμάσαι από εκείνη την φορά που το είχαμε ξανά συζητήσει εδώ, εγώ την δουλειά του Kojima την αγαπώ και τον θεωρώ σπουδαίο δημιουργό της gaming βιομηχανίας. Ωστόσο ο φανατισμός με τον οποίο αντιμετωπίζεται το Death Stranding, τόσο με επιχειρήματα υπέρ όσο και κατά του παιχνιδιού, με βρίσκει κάθετα αντίθετο. Και σήμερα πια το κακό έχει παραγίνει!

Κάθονται οι άνθρωποι που κάνουν τα reviews, γράφουν την άποψη τους για το παιχνίδι που ΕΠΑΙΞΑΝ επιχειρηματολογούν κι από κάτω (ευτυχώς όχι σε όλα τα sites) της μουρλής στα σχόλια «σιγά το παιχνίδι, υπέρ εκτιμημένος δημιουργός, τι λέτε είναι θεός κλπ». Φυσικά σε αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να γίνει σοβαρή κουβέντα και να εκφραστούν απόρροιες, γιατί πέντε δέκα ανόητοι που δεν έχουν παίξει το παιχνίδι κάθονται και μαλώνουν για το ποιος την έχει μεγαλύτερη τη σιγουριά για το δίκιο του. Κι εγώ έχω διαφωνήσει σε πολλά με τα reviews του Αργύρη κι άλλους συναδέλφους που παίζουν games εδώ στο RISE TV, αλλά καθόμαστε κάτω και συζητάμε με τις ώρες και κανείς δεν κουνάει το δάχτυλο στον άλλο, στο εγγυώμαι.

Ναι καταλαβαίνω ότι ο καθένας μας θέλει να δικαιολογήσει την αγορά και τα χρήματα που δίνει σε ένα προϊόν κι από εκεί ξεκινάνε όλα, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς και σαφείς «Κανένας δεν σου εγγυάται ότι η αγορά σου θα πιάσει τόπο ή ότι ένα πρόσωπο, μια εταιρία που αγαπάς δεν θα κάνει λάθη».

Ας πάρουμε ένα ακόμη παράδειγμα πριν κλείσω αυτό το κείμενο, γιατί νομίζω άρχισα πάλι να πολυλογώ:

Εγώ προσωπικά την Marvel την λατρεύω και ειδικά το κινηματογραφικό της σύμπαν είναι κάτι που θεωρώ εξαιρετικά πρωτότυπο και καινοτόμο, τόσο σαν σύλληψη όσο και σαν εκτέλεση. Ωστόσο μετά τις πρόσφατες δηλώσεις ανθρώπων όπως ο Martin Scorsese που θεώρησαν ότι αυτό δεν είναι κινηματογράφος μαντέψτε τι έγινε…

«Ξεπερασμένος, έχει να κάνει επιτυχία χρόνια και βγήκε να μας πει τι;»

«Τι λες; Είναι ένας θεός του κινηματογράφου, είσαι βλάκας».

Όσο η άποψη σου είναι εκπεφρασμένη σαν να 'σαι στο γήπεδο και γεμάτη αυθαίρετα συμπεράσματα, δεν αφορά κανέναν.

Φυσικά και είναι υπέροχο να διαφωνούμε και να γίνεται συζήτηση και τροφή για σκέψη, αρκεί να γίνεται για να βγει κάποιο συμπέρασμα κι όχι απλά για να φωνάζουμε άνευ λόγου.