Λοιπόν ξέρετε κάτι; Τα τραγούδια του Sin Boy εμένα μου αρέσουν! Η καλλιτεχνική τους αξία είναι ίση με μπογιάς που στεγνώνει σε τοίχο, αλλά έχουν εξαιρετική μελωδία που σου κολλάει στο κεφάλι και δεν φεύγει από εκεί ούτε με εγχείριση

Συζητώντας με δικούς μου ανθρώπους, που ασχολούνται με την μουσική, μπορώ να καταλάβω γιατί κόσμος που παιδεύεται καθημερινά για να ακουστούν τα τραγούδια του σε ραδιόφωνα και μαγαζιά, μπορεί να τσαντιστεί που ένας τύπος χωρίς ιδιαίτερο ταλέντο κι αισθητική έγινε διάσημος (τι σημαίνει άραγε αυτή η λέξη στην μικρή μας χώρα;) έτσι απλά, άκοπα από το πουθενά. Ωστόσο για μένα παραμένει ένας άνθρωπος που απλά κάνοντας χαβαλέ έκανε επιτυχία, την οποία ωστόσο δεν ξέρει ή δεν μπορεί να διαχειριστεί και η απόδειξη είναι μπροστά στα μάτια μας εδώ και μερικές μέρες.

Σκέψεις για απόπειρες αυτοκτονίας, αλλαγή ονόματος, κλειδωμένα τραγούδια και άλλοι καλλιτέχνες (και όχι μόνο) παρόμοιας φάσης με τον Sin, να εμπλέκονται στην ιστορία κι όλα αυτά με παρατηρητές 9χρονα και 10χρονα παιδιά που δηλώνουν απερίφραστα (κι ανορθόγραφα αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία) την αγάπη τους στο ίνδαλμα τους, ζητώντας του να μην πεθάνει.

Και φυσικά  θα αναρωτιέσαι τι ρόλο έχει η αστυνομία και οι φορείς σε όλο αυτό; Κανέναν απολύτως, μιας και όλος ο χαμός γίνεται μέσω Instagram (ναι ακόμη και οι αναφορές του Sin Boy πως θα αυτοκτονήσει κοινοποιήθηκαν από τον ίδιο) κι έρχομαι εγώ κι αναρωτιέμαι αν όντως φοβάται για την ζωή του, γιατί δεν πηγαίνει στην αστυνομία να ζητήσει βοήθεια; Αν όλο αυτό είναι απλώς μια υπερβολή ή ένα διαφημιστικό κόλπο (προσωπικά δεν το πιστεύω σε καμιά περίπτωση) τότε ας αναλάβουν οι αρμόδιοι. Τα social media δεν είναι για τέτοιες δουλειές, καθώς μιμητές της φάσης του Sin ξεπετάχτηκαν ήδη σαν τα μανιτάρια!

Δεν θέλω καθόλου να ακούγομαι σαν τον παππού μου, αλλά αλήθεια νομίζω ότι η κατάσταση έχει αρχίσει και ξεφεύγει. Γα να δούμε τι μας επιφυλάσσει το μέλλον...