Υπερβολές. Ο Ζάιον Γουίλιαμσον δεν είναι παρά μόνο ένας άνθρωπος. Τίποτα παραπάνω. Ή μήπως όχι;

γράφει ο Μιχάλης Γκιουλένογλου.

Ας αφήσουμε στην άκρη την πλάκα.

Ο Ζάιον Γουίλιαμσον (λένε πως) είναι το αύριο στο μπάσκετμπολ. Ο… επόμενος. Ο… ένας. Εκείνος που υπόσχεται πως μπορεί να αλλάξει ξανά το παιχνίδι.

«Θα γίνει καλύτερος από τον ΛεΜπρόν».

«Είναι ένα θαύμα της φύσης».

«Θα ξεπεράσει τον Μάικλ Τζόρνταν».

«Θα κατακτήσει τον τίτλο του MVP».

«Θα αναδειχθεί πρωταθλητής του NBA».

Τα παραπάνω έχουν ακουστεί. Πολλά είναι στην πραγματικότητα υπερβολικά. Έγινε αντιληπτό, μόλις ο Ζάιον έσκισε το παπούτσι του (!) στην αναμέτρηση με το Νορθ Καρολάινα, γλίστρησε και βρέθηκε στο παρκέ κάνοντας μορφασμούς πόνου.

Μέχρι τότε γνωρίζαμε πως αυτές οι κινήσεις του προσώπου άνηκαν στους αντιπάλους του.

Για λίγο μεταφέρθηκαν και στην εταιρία Nike. Βλέπετε, όταν το σκισμένο παπούτσι ανήκει σε αυτήν και όλοι ασχολούνται με ένα ζευγάρι σκισμένα υποδήματα, κάτι καλό συμβαίνει. Αρκεί να καταλάβετε πως η μετοχή της Nike έχασε αρκετές εκατοντάδες εκατομμυρίων, έπειτα από τον τραυματισμό του Γουίλιαμσον.

Γνωρίστε τον Ζάιον. Ο Ζάιον είναι (μόλις) 18 ετών.

Τον έχουν αποκαλέσει… φρικιό. Δανειζόμενοι το δεύτερο μισό από το προσωνύμιο που θα συνοδεύει μία ζωή τον Γιάννη Αντετοκούνμπο. Τον έχουν πει… αλήθεια. Ηρακλή. Ακόμη και Thanos. Τον διάσημο, πλέον, κακό από την ταινία της Marvel, «Avengers: Infinity War».

Θεωρητικά, το πιο προσιτό παρατσούκλι είναι εκείνο που υποδηλώνει πως είναι «βουνό». Έτσι και αλλιώς, το όνομά του σε ένα τέτοιο παραπέμπει. Στο όρος Ζάιον, το οποίο βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ.

Η γιαγιά του ήταν η υπεύθυνη για τα… βαφτίσια. Και μόλις 18 χρόνια μετά, όλοι μπορούμε να καταλάβουμε πως δεν λάθεψε.

Το όνομά του παραπέμπει σε κάτι βιβλικό. Μία καταστροφή. Για κάθε αντίπαλό του. Τουλάχιστον στον μαγικό κόσμο του NCAA.

Εκεί δεν θα μείνει παρά μόνο για έναν χρόνο. «One and done», το ονομάζουν οι Αμερικανοί.

Το επόμενο βήμα για τον αθλητή που 129 κιλά και έχει ύψος 201 εκατοστά είναι το NBA. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό.

Με συνοδεία ενός κόκκινου χαλιού και της ανάληψης μιάς υποχρέωσης που έχει διαλύσει όλους όσους το δοκίμασαν.

Η προοπτική του Ζάιον είναι τόσο μεγάλη που θα καταλήξει στο Νο1 του Draft.

Ένα… κελεπούρι που όλοι γνωρίζουν την ύπαρξή του και όλοι θέλουν να το αποκτήσουν.

Για χάρη του, οι Νιου Γιορκ Νικς «τίναξαν» την ήδη κακή σεζόν τους στον αέρα. Το ονομάζουν «tanking» και οι Νικς επιχειρούν να το ασκήσουν ως τέχνη. Μέχρις εσχάτων, προκειμένου να αποκτήσουν το… διαμάντι που ονομάζεται Ζάιον.

Ο Γουίλιαμσον επέλεξε να αγωνιστεί στο πανεπιστήμιο του Ντιουκ. Υπό τις οδηγίες του Μάικ Σιζέφσκι. Και στο πλευρό του Αρ Τζέι Μπάρετ. Και του Κάμερον Ρέντις. Όλοι τους πρωτοετείς.

Έτοιμοι να γράψουν ιστορία, αφού τρεις πρωτοετείς αθλητές από το ίδιο πανεπιστήμιο, δεν έχουν… αναμετρηθεί για την κορυφή του Draft. Και κάτι μας λέει πως το Ντιουκ θα έχει την τιμή να έχει τα μέλη του στις τρεις πρώτες θέσεις της επιλογής!

«Μία φορά, σε μία προπόνηση, έκανα το λάθος να στηθώ μπροστά στον Ζάιον για να πάρω το επιθετικό. Δεν θα κάνω ξανά το ίδιο λάθος», έχει πει με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο Μπάρετ. Κανείς δεν μπορεί να τον αδικήσει.

Μολονότι ο πρώτος αγωνιστικός χαρακτηρισμός του αφορά τον Τσαρλς Μπάρκλεϊ, αλλά με περισσότερη ταχύτητα, η σύγκριση που κερδίζει είναι αυτή με τον ΛεΜπρόν Τζέιμς.

Δεν είναι μόνο η… φασαρία που συνοδεύει και τους δύο, ένα βήμα πριν από το NBA. Μηδέ και η απόλυτη σιγουριά πως ο Ζάιον θα πετύχει.

Είναι όλα όσα μπορεί να κάνει στο παρκέ ο 18χρονος.

Αλλά καλύτερα ας ξεκινήσουμε με αυτό που δεν μπορεί να κάνει. Και είναι έτοιμος να σπάσει ένα «καλούπι» που κινεί το NBA τούτες τις ημέρες.

Ο Ζάιον Γουίλιαμσον δεν έχει τζαμπ σουτ!! Ναι καλά διαβάσατε. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν ξέρει να σουτάρει. Ξέρει, αλλά δεν είναι και… Στεφ Κάρι.

Με τη σωματοδομή που έχει, δεν χρειάζεται να είναι.

Με το επιτόπιο άλμα που φτάνει (μετρημένο) στο ένα μέτρο (!), δεν χρειάζεται να είναι.

Μπορεί να σκοράρει με άλλους τρόπους. Να σαρώσει στα ριμπάουντ. Να μπλοκάρει απίθανα σουτ. Και να μοιράσει πάσες με τη χάρη ενός… κοντού!

O ίδιος παραδέχτηκε πριν από μερικές ημέρες, πως πρόσθεσε, σε διάστημα δύο ετών, σχεδόν 50 κιλά! Και κάπως έτσι, έγινε το… τέρας που είναι αυτή τη στιγμή.

«Όταν ο κόουτς Σιζέφσκι ήρθε στο σπίτι μου και μίλησε μαζί μου και με την οικογένειά μου. Δεν μας μίλησε μόνο για το μπάσκετ, αλλά τι μπορούσε να κάνει για εμένα σε έναν χρόνο. Μας είπε πως μπορεί να… χτίσει τον Ζάιον ως όνομα, μέσα και έξω από το παρκέ για τα επόμενα 20 χρόνια ή για το υπόλοιπο της ζωής μου».

Αυτό είχε πει ο Ζάιον, προσπαθώντας να εξηγήσει την επιλογή του.

Ως μέλος του Σπάρτανμπεργκ, στη Βόρεια Καρολίνα, αισθάνθηκε να έχει ολόκληρο τον κόσμο στα πόδια του. Όλοι τον ήθελαν. Και ήταν συμβιβασμένοι με την προοπτική του… μια και έξω.

Ο τυχερός ήταν ο Σιζέφσκι. Και το Ντιουκ.

Η λογική υπαγορεύει πως οι «Μπλε Διάβολοι» θα πρέπει να πάρουν το τρόπαιο, προκειμένου ο Ζάιον να μπορέσει να μεγαλώσει τον μύθο του. Πριν έρθει η στιγμή για το επόμενο βήμα.

Στη Νέα Υόρκη. Στους Νικς. Στο NBA.

www.sportime.gr