Λοιπόν ξέρεις τι; Βαρέθηκα να γκρινιάζω συνέχεια. Είπα να μιλάμε εδώ για καμιά σειρά, καμία ταινία, αντέ και καμιά ξεφτιλοιστορία από την καθημερινότητα μου (έχω άπειρες αλήθεια στο λέω) και να περνάμε έτσι χαλαρά το χρόνο μας, αλλά αλήθεια όσο κι αν θέλω να ηρεμήσω δε με αφήνουν. Επομένως ΝΑΙ ακολουθεί γκρίνια, γιατί αν δε τα βγάλω από μέσα μου θα σκάσω ή θα μου μείνει ψυχολογικό και θα δυσκολεύομαι να εμπιστευτώ τους ανθρώπους.

Η Naughty Dog είναι μια gaming εταιρία που αγαπώ και σέβομαι, γιατί μου έχει χαρίσει άπειρες ωραίες εμπειρίες τόσο παλιότερα με το Crash, όσο και τελευταία με τα Uncharted και το Last Of Us.

Όπως καταλαβαίνεις λοιπόν η ανακοίνωση της ημερομηνίας κυκλοφορίας του Last Of Us Part 2 και της αναλυτικής παρουσίασης του σε δημοσιογράφους και κοινό, ήταν μια μέρα χαράς για εμένα!

Μέχρι την στιγμή που στην παρουσίαση της Naughty είδαμε ότι στο παιχνίδι υπάρχουν ζόμπι-σκυλιά τα οποία μπορείς είτε να σκοτώσεις, είτε να τα αποφύγεις με stealth κινήσεις. Όλο αυτό φυσικά έφερε διάφορα σχόλια στο Twitter, με κάποια εξ' αυτών να ωρύονται ότι: είναι απαράδεκτο να σκοτώνεις σκυλάκια κι αυτό να φαίνεται στην οθόνη και δεν είσαι φιλόζωος κλπ.

Θα προσπαθήσω να μην γράψω αυτό που έχω ακριβώς στο μυαλό μου για αυτά τα παράπονα και θα δοκιμάσω να δω το θέμα σφαιρικά…

Ας δούμε πρώτα-πρώτα τι είναι το Last Of Us:

Σε πρώτη ανάγνωση (και σε αυτήν θα μείνουμε γιατί αλλιώς το κείμενο θα ξεφύγει πολύ) πρόκειται για μια ιστορία που εξελίσσεται σε μετά-αποκαλυπτικό περιβάλλον με ζόμπι. Άρα ένα παιχνίδι που αφορά την επιβίωση, επομένως το να σκοτώνω ψηφιακούς ανθρώπους ζόμπι είναι ΟΚ, αλλά αν μιλήσουμε για ψηφιακά σκυλιά ΟΧΙ είμαι εγκληματίας και διαφθείρω την νεολαία μας!

      

Ας δούμε τώρα την ηλικιακή διαβάθμιση του παιχνιδιού:

Χμμ 18+, απίστευτο! Καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό τώρα έτσι;

Το συμπέρασμα μου και η απορία μου είναι η εξής: Πώς στα κομμάτια μεγάλωσε η δικιά μου η γενιά χωρίς αυτήν την αστυνομία σκέψης που μας λέει τι πρέπει να νιώθουμε, πως πρέπει να το νιώθουμε και κυρίως γιατί πρέπει να το νιώθουμε! Αναμφίβολα είμαστε πολύ τυχεροί που πλέον υπάρχουν τα social media για να μας βάζουν στη θέση μας, όταν η κατάσταση ξεφεύγει...

Αυτά είχα να γράψω, παίρνω το μη φιλόζωο ταμπελάκι μου και φεύγω. Καληνύχτα!