Άλλοι φοβούνται τις κατσαρίδες, άλλοι το σκοτάδι, άλλοι τα ύψη, ε εγώ φοβόμουν τα 30 χρόνια ζωής! Ήταν εκείνη η περίεργη ηλικία που στα παιδικά μου μάτια έμοιαζε τόσο μακρινή, που πίστευα ότι όταν έρθει και για μένα, θα είμαι ένας απόλυτα τακτοποιημένος άνθρωπος με δική του οικογένεια, δουλειά και σίγουρα ένα ή και δύο παιδιά.

Και τα 30 ήρθαν: Και πέτυχα μόνο το 1 στα 3 που είχα βάλει ως στόχο τότε...

Συγχαρητήρια νεαρέ μου, ο 6χρονος εαυτός σου θα είναι πολύ περήφανος για σένα ή και όχι!

Ας δω λίγο τηλεόραση να χαλαρώσω…

Το Κωνσταντίνου κι Ελένης παίζεται ακόμη σε επανάληψη είναι μια ρετρό σειρά που…

Ρετρό είστε και φαίνεστε κύριοι!

Πριν προλάβω να εκνευριστώ για αυτά, χτύπησε το τηλέφωνο. Δεν το σήκωσα, την τελευταία φορά ο 22χρονος κολλητός του αδερφού μου με μπέρδεψε με τον πατέρα μου και μου μίλησε στον πληθυντικό...

Συνθήματα σαν το παραπάνω να πάτε να τα πείτε σε κανέναν 18χρονο που του φαίνονται αστεία και πιασάρικα, διοτί εδώ πια δεν περνάνε!

Και τελικά είναι όλα τόσο χάλια, θα ρωτήσεις. Φυσικά και όχι, απλά εγώ είμαι βαθιά υπερβολικός!

Στην πραγματικότητα, όσο κι αν φοβόμουν τον αποτυχημένο εαυτό μου (γιατί αυτό φοβόμουν) έλαβα τόση αγάπη από ανθρώπους, που μόνο τυχερός αισθάνομαι στο τέλος. Γιατί κάποιοι από αυτούς είναι για μένα σαν δεύτερη οικογένεια. Έχω την δουλειά μου, την οποία γουστάρω απίστευτα, την υγεία μου. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν τα πήγα τόσο άσχημα τελικά, έτσι δεν είναι;