Φανταστικές ιστορίες, με φανταστικούς ταξιτζήδες και φανταστικούς επιβάτες.

Δες όλες τις κούρσες εδώ /taxistory

Υπογράφει η Κάπα. Κάπα.

«Ένα μικρό βήμα για έναν άνθρωπο, ένα μεγάλο άλμα για την ανθρωπότητα».

 

Καλλιθέα. Το σπίτι μου βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης. 5 το πρωί. Δεν έχει ξημερώσει ακόμη. Ξεκλειδώνω το όχημα, μπαίνω, κατεβάζω το χειρόφρενο, βάζω μπρος, κοιτάζω τον καθρέφτη, σοκ, η μηχανή σβήνει μόνη της.

ΕΓΩ: Ποιος είστε κύριε;;;

Ένας τύπος με διαστημική στολή, κοιμάται και βαριανασαίνει στο πίσω κάθισμα.

ΕΓΩ: Τι θέλετε κύριε; Πως μπήκατε εδώ μέσα;;;

Δεν ξυπνάει με τίποτα. Η ανάσα του ακούγεται σαν ψάρι που ξεψυχάει έξω απ’ τα νερά του. Τον σκουντάω.

ΕΓΩ: Κύριε! Σας μιλάω! Να σας πάω στον Ευαγγελισμό;;;

ΚΥΡΙΟΣ: Κορωπί… Κορωπί.. πάμε… Κορωπί…

ΕΓΩ: Πως στο διάολο μπήκες εδώ μέσα, θα μου πεις ρε μπάσταρδε;

ΚΥΡΙΟΣ: Έπεσα… έπεσα… σε παρακαλώ, Κορωπί, δεν αισθάνομαι καλά, δεν ανασαίνω.

ΕΓΩ: Ρε γαμώτο που μπλέξαμε πρωινιάτικα…

ΚΥΡΙΟΣ: Στο Κορωπί, αδελφέ μου, στο Κορωπί… Σε ικετεύω.

ΕΓΩ: Ρε αλήτη, ποιος σκατά είσαι;

ΚΥΡΙΟΣ: Ο Νηλ Άρμστρονγκ. (παύση) Ξεκινάμε τώρα;

ΕΓΩ: Ποιον δουλεύεις ρε άτιμε; Αυτός δεν ζει!

ΚΥΡΙΟΣ: Θα στα εξηγήσω όλα, αρκεί να ξεκινήσεις.

ΕΓΩ: Έχεις λεφτά πάνω σου, αλήτη; Γιατί δεν χαμπαριάζω εγώ. Θα σε λιανίσω, αν φτάσουμε και μου το παίξεις πονεμένη περιστέρα.

ΝΗΛ: Ξεκίνα, λέμε. Έχω!

Ξεκινάω και ο …περιστέρης πίσω μου ανασαίνει σαν μπουλντόγκ.

ΝΗΛ: Πιο γρήγορα!

ΕΓΩ: Αμάξι είναι, δεν είναι πύραυλος.

ΝΗΛ: Πιο γρήγορα, σε παρακαλώ!

ΕΓΩ: Και για πες, ρε πως σε είπαμε, πως κι απ’ τα μέρη μας;

ΝΗΛ: Σήμερα έχουμε επέτειο.

ΕΓΩ: Ποιοι;

ΝΗΛ: Εμείς του 60 οι εκδρομείς.

ΕΓΩ: Μίλα, γαμώτο, που μου κάνεις και πνεύμα, γιατί θα πάω να σε ρίξω στη θάλασσα.

ΝΗΛ: Σαν σήμερα πετάξαμε για τη Σελήνη. 20 Ιουλίου 1969.

ΕΓΩ: Ναι, το θυμάμαι, το είχε δείξει η τηλεόραση. Το θέμα είναι ότι εσύ δεν ζεις.

ΝΗΛ: Όλοι ζούμε.

ΕΓΩ: Ποιοι όλοι;

ΝΗΛ: Εγώ, ο Έλβις, η Μέριλιν και περιμένουμε τον Ντέιβιντ Γκίλμορ και τον Ρότζερ Γουότερς.

ΕΓΩ: Και φαντάζομαι, όλοι μαζί, καλλιεργείτε παραισθησιογόνα μανιτάρια και τα περνάτε φίνα.

ΝΗΛ: Ήμουν πάνω, αδελφέ, και ξαφνικά έπεσα. Δεν έχω ιδέα πως. Αλλά έπεσα στο Υπουργείο σας, αδελφέ, και κρυφάκουσα. Είπαν ότι έχετε κι εσείς, πια, διαστημική βάση, με μηχανικούς στο Κορωπί. Είναι ο κοντινότερος σταθμός εδώ γύρω, ώστε να μπορώ να εκτοξευτώ και πάλι πάνω. Δεν μπορώ να αναπνεύσω εδώ! Σε παρακαλώ, κάνε πιο γρήγορα!

ΕΓΩ: Δεν είναι πύραυλος λέμε! (παύση) Και για πες καμία ιστορία από ‘κει πάνω…

ΝΗΛ: Ωραία είστε εδώ. Είχα να έρθω απ’ το 2006. Πως σε είπαμε;

ΕΓΩ: Απόλλωνα.

ΝΗΛ: Που λες, Απόλλωνα, και μιας που ανέφερες τα λεφτά, θα σπάσεις πλάκα αν μάθεις την αποζημίωση για τα «εκτός έδρας» 8 ημερών που πήρα επιστρέφοντας το ’69 απ’ το διάστημα. 64 δολάρια, αδελφέ! Άνοιξε λίγο το ραδιόφωνο, σε παρακαλώ.

Το ανοίγω. Παίζει αυτό:

«Breathe, breathe in the air…»

«Look around and choose your own ground…»

ΝΗΛ: Που λες, εφόσον μας κάλυπταν ύπνο και φαγητό, σου λέει, τα 64 δολάρια, αντιστοιχούσαν μια χαρά στο βαθμό του σμηναγού που είχαμε οι περισσότεροι. Το ότι ήμασταν σε μια αποστολή υψηλού κινδύνου και, μάλιστα, εκτός πλανήτη, ούτε που τους ενδιέφερε. Σε σημερινά λεφτά, σκέψου, ότι το ποσό αντιστοιχεί σε 50 δολάρια τη μέρα.

ΕΓΩ: Φίλε, εγώ θα πλήρωνα για μια βόλτα στο Φεγγάρι. Με δουλεύεις; Πες τίποτα πιο μυστήριο. Είχα διαβάσει πως ένας πρώην υπάλληλος της NASA είχε πει πως όσο βρισκόσασταν στη Σελήνη και μαζεύατε δείγματα εδάφους, εσύ είπες…

ΝΗΛ: «Τι είναι αυτό; Πολύ θα ήθελα να μάθω!»

ΕΓΩ: Και το διαστημικό κέντρο είπε: «Τι συμβαίνει;.. (παράσιτα) Διαστημικό κέντρο καλεί Απόλλων 11. Τι συμβαίνει;»

ΝΗΛ: Κι εμείς είπαμε: «Είναι μωρά, τεράστια μωρά… Δεν θα το πιστέψετε… Υπάρχει και άλλο διαστημόπλοιο εδώ… Στέκεται στην άκρη του κρατήρα… Στέκονται στην επιφάνεια της Σελήνης και μας παρατηρούν…». Εγώ θα λέω κι εσύ πάτα γκάζι, όμως, μην μου ξεχνιέσαι. Που λες, Απόλλωνα, αυτό το τμήμα της συνομιλίας δεν δόθηκε ποτέ στη δημοσιότητα από τις επίσημες αρχές της NASA, αφού χάρη στα 5 δευτερόλεπτα της καθυστέρησης της αναμετάδοσης, το λογόκριναν.

 ΕΓΩ: Άλλες πηγές λένε πως όσο πλησιάζατε στη Σελήνη, βλέπατε πάνω στην επιφάνειά της τον σχηματισμό ενός ολόκληρου διαστημικού στόλου. Έπαιξε τέτοια φάση;

ΝΗΛ: «Φαίνονται καθαρά. Είναι διαστημόπλοια παρατεταγμένα με τάξη αεροδρομίου στην άκρη του κρατήρα. Έφτασαν στη Σελήνη πριν από εμάς».

ΕΓΩ: Και τότε, το διαστημικό κέντρο σας διέταξε να κινηματογραφήσετε τα παράξενα αντικείμενα, αλλά τα φιλμ δεν δόθηκαν ποτέ στη δημοσιότητα και δεν μάθαμε ποτέ τίποτα παραπάνω. Πες μου εσύ. Τι είναι όλα αυτά;

ΝΗΛ: Α, έχει περάσει πολύς καιρός. Δεν θυμάμαι……

ΕΓΩ: Α, τέτοιος είσαι έτσι; Γι’ αυτό δεν έδινες ποτέ συνεντεύξεις, μάγκα μου, ε; Γι’ αυτό μόλις γυρίσατε, εσύ παραιτήθηκες απ’ το Σώμα των Αστροναυτών, έγινες μπουχός και μην τον είδατε;

ΝΗΛ: «Πιστεύω ότι είναι δυνατόν να έχω και την ιδιωτική ζωή μου».

ΕΓΩ: Μυστήριος τύπος είσαι φίλε. Και να σου πω, βρε Νηλ… Όλα αυτά, ότι εσύ έκανες το πρώτο βήμα πάνω στο φεγγάρι, μεταξύ μας τώρα, συνέβησαν στ’ αλήθεια ή ήταν τίποτα μούφες που τις γυρίσατε σε κάποιο στούντιο του Χόλυγουντ;

ΝΗΛ: Ανοίγεις σε παρακαλώ το παράθυρο γιατί ζαλίζομαι.

ΕΓΩ: Να το ανοίξω… Αχ αχ αχ. Μου ‘σαι και ευαίσθητο. Και βρε περιστεράκι μου, τίποτα πιο πικάντικο που να …το θυμάσαι κιόλας, δεν έχεις να μου πεις;

ΝΗΛ: Θυμάσαι που πριν ανέβω στη σεληνάκατο είχα πει «Καλή τύχη κύριε Γκόρσκι!»;

ΕΓΩ: Ναι, τι πήγαινε να πει;

ΝΗΛ: Όταν ήμουν μικρός κι ενώ έπαιζα μπέιζμπολ στην αυλή του σπιτιού μας, η μπάλα μου εκτοξεύτηκε κι έφτασε στο σπίτι των γειτόνων μας, των Γκόρσκι. Πήγα να την μαζέψω κι ενώ βρισκόμουν μπροστά απ’ το παράθυρο της κρεβατοκάμαράς τους, άκουσα την κυρία Γκόρσκι να λέει στο σύζυγό της πως θα του έκανε όλα τα σεξουαλικά χατίρια, μόνο όταν το γειτονάκι τους, ο Νηλ, θα περπατούσε στο φεγγάρι. Δεν ξέρω τι συνέβη τελικά στο κρεβάτι των Γκόρσκι, εγώ πάντως έκανα ό,τι μπορούσα για να περάσει καλά ο κύριος Γκόρσκι.

ΕΓΩ: Πως είναι η έλλειψη βαρύτητας;

ΝΗΛ: Ελαφραίνουν όλα. Ακόμη και το μυαλό σου, γίνεται πιο αραιό. Χαζεύεις τελείως, αλλά είναι όμορφα. «Αστεροπαρμένα», ας πούμε.

ΕΓΩ: Ήταν ωραία εκεί πάνω;

ΝΗΛ: Αδελφέ μου, θα το λάτρευες το θέαμα εκεί πάνω. Είναι πάντα θεσπέσια. Πολύ ήσυχα.

ΕΓΩ: Δεν κάνεις αρνητικές σκέψεις εκεί; Μην μείνει η μπουκάλα σου από οξυγόνο, μην σου την πέσει κάνα ούφο, ξέρω ‘γω…

ΝΗΛ: Δεν φοβάσαι τίποτα. Όπως το λέει κι ο δικός σας ο Καζαντζάκης: δεν ελπίζεις τίποτα, δεν φοβάσαι τίποτα κι είσαι ελεύθερος. Το πιο επικίνδυνο σημείο είναι ακριβώς εκεί που αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είσαι παρά μια κουκκίδα μέσα σ’ ένα αχανές σύμπαν. Αν συμφιλιωθείς μ’ αυτό, τότε όλα αντέχονται. Αν ο εγωισμός σου κομπλάρει μ’ αυτό, αν δεν συμβιβαστείς μ’ αυτή τη μοναξιά, τότε θα έρθει το αλκοόλ, οι ουσίες, η κατάθλιψη και άκρη δεν θα βρεις. Δεν τρέχεις όμως…

ΕΓΩ: Συγγνώμη, αφαιρέθηκα. Φτάνουμε.

ΝΗΛ: Για δυνάμωσε πάλι λίγο το ράδιο. Χρόνια είχα ν’ ακούσω. Απ’ το 2012 που πέθανα.

Ξαναδυναμώνω:

«…Διώξε τη λύπη, παλληκάρι πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι»

«Πώς να βγω και να περπατήσω τα λόγια του να θυμηθώ; Με το φεγγάρι πώς, αχ πώς να τραγουδήσω, με το φεγγάρι πώς να παρηγορηθώ;»

ΕΓΩ: Γιατί τόση κάψα να φύγεις πάλι;

ΝΗΛ: Πνίγομαι. Δεν έχετε οξυγόνο εδώ. Από τα 16 πετάω αεροσκάφη. Με πιέζει  η Γη. Μόνο εκεί νιώθω καλά. Έχει μια παρηγορητική δύναμη το φεγγάρι, δε νομίζεις;

ΕΓΩ: Ισχύει… (σιωπή για λίγα λεπτά) Φτάσαμε…

ΝΗΛ: Τελικά, είσαι πύραυλος, αδελφέ.

ΕΓΩ: Α, Νηλ! Πριν φύγεις, να δω λίγο την πατούσα σου;

ΝΗΛ: 44 και μισό. Ιδού. Το πιο σημαντικό πόδι της Ανθρωπότητας.! Αυτό δεν ήθελες; (μου το δείχνει)

ΕΓΩ: Ωχ, έχει σεληνόσκονη! Να ακουμπήσω;

ΝΗΛ: Ακούμπα.

ΕΓΩ: Καίει!!!

ΝΗΛ: Άντε ρε …περιστέρη!

ΕΓΩ: Είσαι μάγκας, αδελφέ, και μπράβο σου. Α και να προσέχεις. Έχει έκλειψη αυτές τις μέρες.

ΝΗΛ: Στη «Θάλασσα της Ηρεμίας» όλα είναι όμορφα τον Ιούλιο. Καλή τύχη, κύριε Απόλλωνα!

Και μου έκλεισε πονηρά το μάτι…

Η Νηλ κατέβηκε, πλήρωσε όντως σε δολάρια και μετά από μερικά βήματα στο χωματόδρομο, σήκωσε ένα μεγάλο σύννεφο σκόνης χοροπηδώντας με τη βαριά στολή του, μέσα στο οποίο εξαφανίστηκε.

Οι κοσμοναύτες μπορεί να μεγαλώνουν, να γερνούν, να πεθαίνουν, αλλά πάντα παραμένουν υπεράνθρωποι. Συγγνώμη για τα νεύρα, Νηλ. Καλή επιστροφή!

 

Δες όλες τις κούρσες εδώ /taxistory

Δες όλα τα άρθρα της Κάπα Κάπα /Κ.Κ.