Η Μarvel έχει αποδείξει εδώ και χρόνια πως εάν υπάρχει ένα πράγμα που ξέρει να κάνει καλά, πέρα από τα κόμικς, είναι να φτιάχνει ταινίες! Και το Αvengers Εndgame, αποτελεί τον ιδανικό επίλογο, σε ένα ταξίδι 10 ετών, που ξεκίνησε ως μια παράτολμη κινηματογραφική ιδέα κι εξελίχθηκε σε φαινόμενο!

Η ιστορία συνεχίζει αμέσως μετά το Infinity War και βλέπουμε τους αγαπημένους μας υπερήρωες (όσους τέλος πάντων έχουν μείνει ζωντανοί) να προσπαθούν να διορθώσουν και έπειτα να διαχειριστούν την οδυνηρή ήττα που υπέστησαν στην προηγούμενη ταινία. Θα καταφέρουν να πάρουν πίσω όλα όσα έχασαν; Η ύστατη μάχη ξεκινά...

H ταινία είναι φτιαγμένη από φανς για φανς και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από την πρώτη στιγμή. Είναι σωστά μοιρασμένη σε χρόνο ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της και οι ανατροπές ξεκινούν σχεδόν από την αρχή.

Αφού τελειώσαμε τώρα με τα κλισέ και όλα αυτά που ήθελες να διαβάσεις για να σε κάνουν να δεις την ταινία, ήρθε η ώρα να σου πω πως τη βίωσα εγώ:

Μέσα στις τρεις ώρες και δύο λεπτά που διαρκεί η ταινία, πρέπει να ανατρίχιασα 7 με 8 φορές τουλάχιστον και ενώ γενικά δεν είμαι ο άνθρωπος που χειροκροτάει και φωνάζει μέσα στο σινεμά, υπήρξαν πάρα πολλές φορές που ξεστόμισα δυνατά τη φράση Ναι ρε φίλε ναι, αυτό είναι κι άλλες τόσες που η ένταση με κατέκλυσε. Η ταινία αυτή τα έχει όλα: Σενάριο, εξέλιξη χαρακτήρων, μαεστρικό κλείσιμο του ματιού στις προηγούμενες ταινίες, συγκίνηση (πολύ) και γενικά όλα αυτά που θέλεις να δεις σε έναν επίλογο...

Τα αδέρφια Russo έχουν κάνει ένα αριστοτεχνικό κέντημα συνολικά, που μόνο όταν το δεις θα το καταλάβεις. Μάλλον δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο. Αν ακόμα το σκέφτεσαι, δεν έχεις καμιά δικαιολογία. Πήγαινε πάρε το εισιτήριο σου και βίωσε την εμπειρία, γιατί ότι και να διαβάσεις δεν συγκρίνεται με αυτό που θα δεις.

Έχε μόνο στο νου σου ότι χρειάζεται μία κάποια επανάληψη των προηγούμενων ταινιών του MCU και ειδικότερα του Infinity War... Καλή διασκέδαση!