Αυτήν την εβδομάδα θα ταξιδέψουμε κάπου «ερημικά» και θα μάθουμε την ιστορία του πιο απομονωμένου δέντρου στον κόσμο, που επιβίωνε για αρκετούς αιώνες σε μία έρημο, ολομόναχο.

Η ύπαρξη του συγκεκριμένου δέντρου ήταν γνωστή μόνο από τους νομάδες Τουαρέγκ. Πρόκειται για ένα δέντρο ακακίας που για περίπου 300 χρόνια ήταν το μοναδικό δέντρο στην έρημο Σαχάρα το οποίο πρόσφερε «ένα κομμάτι σκιάς» για τους βεδουίνους που ταξίδευαν μέσα σε αυτήν. Επίσης, τα καραβάνια το χρησιμοποιούσαν ως σημείο αναφοράς μιας και ήταν το μοναδικό δέντρο σε απόσταση 400 χιλιομέτρων. Γνωστό και ως το πιο απομονωμένο δέντρο του κόσμου, βρισκόταν στην βορειοανατολική πλευρά του Νίγηρα (Δημοκρατία του Νίγηρα).

Κάπου στα τέλη της δεκαετίας του 1930, η εν λόγο ακακία τράβηξε το ενδιαφέρωντων «ξένων». Εντοπίστηκε από ευρωπαϊκά στρατεύματα όπου και το ονόμασαν το «Δέντρο του Τενερέ». Ο Γάλλος διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων, Μισέλ Λεσούρ, θεώρησε πως πρόκειται για κάτι μοναδικό. Τον χειμώνα του 1938-1939 δημιουργήθηκε ένα πηγάδι και βρέθηκε πως οι ρίζες του δέντρου έφταναν τουλάχιστον 35 μέτρα σε βάθος, όπου υπήρχε νερό.

«Μόνο αν το δει κάποιος θα μπορέσει να αντιληφθεί την ύπαρξη του. Ποιό είναι το μυστικό του; Πώς μπορεί να ζει μετά από τόση ταλαιπωρία; Πως δεν βεβηλώθηκε από τους Τουαρέγκ; Η μόνη απάντηση που μπορώ να δώσω είναι πως οι άνθρωποι το θεωρούσαν ως ένα ταμπού. Υπάρχει μία προκατάληψη, ένας σεβασμός από τις φυλές. Η συγκεκριμένη ακακία έχει γίνει ένας φάρος…»

Όμως το «Δέντρο του Τενερέ» βρήκε μοιραίο τέλος. Οι φήμες (και η επίσημη εκδοχή) λένε πως ένας μεθυσμένος οδηγός το τράκαρε, το 1973. Τέλος του ίδιου έτους, το δέντρο μεταφέρθηκε στο εθνικό μουσείο του Νίγηρα και αντικαταστάθηκε από ένα μεταλλικό άγαλμα που αντιπροσωπεύει το δέντρο.