Συμβαίνει κάτι πολύ ξεχωριστό με τον Paul Thomas Anderson: Πρόκειται για ένα σκηνοθέτη που δεν έχει εντάξει ποτέ τον εαυτό του σε κάποια «φόρμα». Κάθε του κινηματογραφική υπογραφή κρύβει και κάτι διαφορετικό, κάθε νέα του ταινία είναι σαν να ανατρέπει την προηγούμενη. Ο κοινός πυρήνας όλων των ταινιών του PTA είναι οι outsiders, οι απόκληροι, εκείνοι οι ήρωες που παλεύουν να ξεφύγουν από ένα πολύ κακό πεπρωμένο.

Όμως το σύμπαν αυτών των ηρώων μοιάζει να επεκτείνεται διαρκώς: Ο Freddie Quell (Joaquin Phoenix) του “The Master”, o Barry Egan (Adam Sandler) του “Punch Drunk Love” και ο Dirk Diggler (Mark Wahlberg) του “Boogie Nights” αναζητούν το δικό τους πέλαγος, ο ένας λίγο μετά από έναν πόλεμο, ο δεύτερος μέσα από το σκοτάδι της κατάθλιψης και ο τρίτος λίγο πριν από την αφύπνιση ενός σεξουαλικού ηφαιστείου στον κόσμο που τον περιβάλλει. Το “Hard Eight”, η πρώτη ταινία του Paul Thomas Anderson, είναι ένα αντίστοιχο ταξίδι για λίγους, για όσους αντέχουν.

Προίμιο

Η ταινία γυρίστηκε στα μισά της δεκαετίας του `90, όταν ο PTA ήταν μόλις 26 ετών και η παραγωγή της έμοιαζε με σωστό μαρτύριο.

Όλα ξεκίνησαν το 1993, όταν ο PTA γύρισε την ταινία μικρού μήκους “Coffee and Cigarettes”, με πρωταγωνιστή τον Philip Baker Hall, η οποία προβλήθηκε στο φεστιβάλ Sundance με μεγάλη επιτυχία. Αυτό ήταν το momentum, αυτή ήταν η σεναριακή βάση για τη δημιουργία του “Hard Eight”.Τα γυρίσματα της ταινίας διήρκεσαν 28 ημέρες, το καστ των John C.Reilly, Gwyneth Paltrow, Philip Baker Hallέδειχνε πολλά υποσχόμενο, αλλά κάπου εκεί ξεκίνησε ο πόλεμος.

Ακούγεται πολύ «πορνό»;

Ο PTA ήθελε να ονομάσει την ταινία του “Sydney” από το όνομα του βασικού ήρωα. Η εταιρεία παραγωγής δεν έδειχνε διατεθειμένη να προωθήσει εμπορικά μια ταινία που «θύμιζε την Αυστραλία» και πρότεινε ως τίτλο το “Hard Eight”. Κάτι που για τον PTA θύμιζε περισσότερο πορνοταινία. Ο PTA έφτασε ως την απόλυση (!) και η ταινία του έφτασε ένα βήμα πριν από το «ράφι». Ο τελικός συμβιβασμός έμοιαζε αναπόφευκτος

Τι στο καλό είναι το Hard Eight;

H στιγμή που ξαφνικά ένας φύλακας-άγγελος σε παίρνει στα φτερά του και από ανθρωπάκι σε μεταμορφώνει σε υπεράνθρωπο. Ο Sydney (P.Baker Hall) γνωρίζει τον John (JC Reilly) και του μαθαίνει τα μυστικά του τζόγου. Η όμορφη σερβιτόρα Clementine, μια τρομακτικά λάθος επιλογή και ένα μυστικό που δεν πρέπει ποτέ να αποκαλυφθεί, είναι η αλυσίδα του τρόμου που ενώνει τους τρεις πρωταγωνιστές. Όμως ένας κρίκος της πρέπει να σπάσει…

Να ποντάρω;

Όχι, αυτή δεν είναι η καλύτερη ταινία του PTA. Αν και το σενάριο δείχνει κάπως ρηχό, θα δεις τον Philip Seymour Hoffman να παίρνει φτηνές ατάκες όπως “Pig fuck!” και με τον αυτοσχεδιασμό του να τις μεταμορφώνει σε λογοτεχνικά διαμάντια. Επίσης θα δεις άψυχα αντικείμενα όπως ζάρια και ταμπακιέρες ξαφνικά να αποκτούν ψυχή και να διεκδικούν ρόλο, ενώ η κάμερα τρεμοπαίζει και παίρνειιλιγγιώδεις περιστροφές μέσα στο χώρο, εισάγοντας μας σε ένα σκηνοθετικό τρικ που στη συνέχεια θα γίνει μανιέρα του PTA. To “Hard Eight” θέλει να καθίσει στο θρόνο της neo-noir φιλμογραφίας των 90`s, θέλει να μοιάσει με μακρινό ξαδελφάκι των “Goodfellas” του Scorcese: Είναι σαν ένας φωνακλάς έφηβος που απαιτεί την προσοχή σου, γιατί ξέρει ότι στο μέλλον, δεν θα μπορείς να κάνεις διαφορετικά.