Το βιβλίο- λεύκωμα του Γιώργου Αναγνωστόπουλου, «Παγκόσμιος Θόρυβος: 50 Χρόνια Heavy Metal», ήταν το καλύτερο δώρο που θα μπορούσα να κάνω στον εαυτό μου όντας χεβιμεταλάς.

Ολοκληρώνοντας το, ήμουν πλέον σίγουρος πως μια συζήτηση με τον συγγραφέα θα είχε πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Δεν υπάρχουν άλλωστε πολλά ελληνικά βιβλία αφιερωμένα στην αγαπημένη μου μουσική και μάλιστα που να παρουσιάζουν τόσο μεγάλο ενδιαφέρον. Χωρισμένο σε 50 ενότητες (όσα και τα χρόνια του heavy metal), το βιβλίο προσπαθεί, μέσα από κριτική καταγραφή γεγονότων-στοιχείων, να παρουσιάσει πώς κατάφερε αυτή η μουσική να επιβιώσει, να εξελιχθεί και να επηρεάσει σχεδόν κάθε πτυχή της παγκόσμιας κοινότητας.

Η συνέντευξη που ακολουθεί διαβάζεται καλύτερα με τη μουσική στη διαπασών...

 

- Πως πήρες την απόφαση να γράψεις ένα βιβλίο για τη heavy metal μουσική;

Νόμιζω για να αποδείξω στη μαμά μου ότι το να ακούς metal μουσική, δεν συνδυάζεται απαραιτήτως με θυσίες και σατανιστικές τελετές! Σοβαρά τώρα νομίζω η απόφαση προήλθε απο συνδυασμό δυο πραγμάτων: Πρώτον ήθελα να γράψω μερικά πράγματα για αυτή τη μουσική, όπως τα αντιλαμβάνομαι εγώ και δεύτερον επειδή –όσο και να έψαξα- δεν είχα καταφέρει να βρω κάτι αντίστοιχο στην Ελληνική γλώσσα. Οπότε είπα να το δοκιμάσω. Βέβαια αν δεν είχε δείξει ενδιαφέρον για αυτή τη προσπάθεια ο εκδοτικός οίκος «Δίαυλος», τιποτα δεν θα είχε συμβεί!

- Σε τι κοινό απευθύνεται το βιβλίο;

Γνωρίζω ότι το έχουν διαβάσει άνθρωποι που δεν είχαν τη παραμικρή επαφή με τον ήχο και παρόλα αυτά το βρήκα ενδιαφέρον (ή μου έλεγαν ψέματα για να μη με στεναχωρήσουν!), οπότε νομίζω ότι μπορεί να διαβαστεί απο οποιοδήποτε έχει την περιέργεια να μάθει τι είναι αυτό το είδος μουσικής. Αλλά για να μη κρυβόμαστε πίσω απο το δάκτυλό μας, είναι βιβλίο ειδικού ενδιαφέροντος. Το heavy metal είναι ένα θέμα που δεν έχει την απήχηση άλλων ειδών μουσικής.

- Πόσο καιρό έρευνας χρειάστηκε για τη δημιουργία του;

Αυτό ειλικρινά δεν μπορώ να το απαντήσω! Μακάρι να΄ξερα! Νομίζω απο τότε που ζωγράφισα το πρώτο σχέδιο για το βιβλίο πριν 15 χρόνια περίπου, όταν και ξεκίνησα παράλληλα να σημείωνω και μερικά πράγματα που μου άρεσαν. Ωστόσο είμαι οπαδός πάνω απο 25 χρόνια, οπότε όταν ξεκίνησα να γράφω, θυμόμουν πράγματα και γεγονότα τα οποία με βοήθησαν στη συγγραφή.

- Πόσο δύσκολο ήταν να χωρίσεις σε ενότητες το βιβλίο;

Ομολογουμένως ήταν δύσκολο επειδή ήθελα να γράψω μερικά πράγματα για τα οποία οι πληροφορίες είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν ακόμη και σήμερα με την υπερ-ευκολία του internet. Υπάρχουν και κεφάλαια τα οποία έχουν γενικές πληροφορίες, τα οποία ήταν και πιο εύκολα, όμως προσπάθησα να γράψω πράγματα τα οποία δεν τα γνωρίζει ο πολύς κόσμος. Εννοώ όλοι ξέρουν τους Metallica ή τους Iron Maiden, έστω και σαν ονόματα. Δεν ήθελα να γράψω την ιστορία τους ή κάτι παρόμοιο. Νομίζω ότι θα ήταν και κουραστικό τόσο για εμένα που θα το έγραφα, όσο και για κάποιον που θα το διάβαζε.

- Ποια ενότητα είναι η αγαπημένη σου και ποια σε δυσκόλεψε πιο πολύ στο κομμάτι της έρευνας;

Νομίζω η ενότητα των Αραβικών κρατών είναι και η αγαπημένη μου και παράλληλα και η πιο δύσκολη αναφορικά με την έρευνα. Ο λόγος νομίζω είναι προφανής: οι πληροφορίες για το metal απο τις Μουσουλμανικές χώρες βρίσκονται με το σταγονόμετρο. Όταν αναφέρομαι σε πληροφορίες δεν εννοώ Μουσουλμανικά συγκροτημάτα ή τραγούδια που πιθανόν να έχουν αναρτήσει στο διαδίκτυο, αλλά για τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό στη ζωή τους. Ωστόσο έμαθα και εγώ πράγματα που δεν είχα ιδέα ότι υπήρχαν, οπότε χαλάλι η δυσκολία.

- Υπάρχει κάποια ιστορία από εκείνες που καταγράφει το βιβλίο που πραγματικά να σε σόκαρε;

Νομίζω είναι μια ιστορία για ένα συγκρότημα που ηχογράφησε κάποιες άναρθρες κραυγές για το δίσκο του με ένα τρόπο που εμένα μου φάνηκε απολύτως εξωφρενικός. Μάλιστα όταν άκουγα το συγκεκριμένο δίσκο και σκεφτόμουν την ιστορία που κρύβεται πίσω απο αυτόν, ομολογώ ότι διαφοροποιούσε εντελώς την ακρόαση. Μη με ρωτήσεις για τον τρόπο όμως! Όλα είναι στο βιβλίο, μη κάνουμε και spoil!

- Πες μας λίγα λόγια για τα εντυπωσιακά πρωτότυπα σχέδια που περιλαμβάνει το βιβλίο;

Καταρχήν χαίρομαι που σου άρεσαν τα σχέδια! Υπάρχουν 3 λόγοι που έφτιαξα τα σχέδια για τα κεφάλαια. Πρώτον επειδή νομίζω η ανάγνωση γίνεται πιο ξεκούραστη όταν ανάμεσα στα κείμενα υπάρχουν και σχέδια, δεύτερον επειδή είμαι μεγάλος οπαδός των comics και τρίτον επειδή το heavy metal είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη ζωγραφική, οπότε είναι μια άμεση αναφορά σε αυτή τη σύνδεση. Η τεχνική που χρησιμοποιήθηκε ονομάζεται dot drawing και είναι αρκετά χρονοβόρα και επίπονη. Και χρειάζεται (πολύ) υπομονή! Ωστόσο τα σχέδια άρεσαν σε μερικούς ανθρώπους, οπότε όλα καλά.

- Με τι άλλο ασχολείσαι εκτός από τη συγγραφή;

Είμαι αρχιτέκτονας και εργάζομαι σε μια εταιρεία ως ελεύθερος επαγγελματίας. Όταν έχω χρόνο φτιάχνω κανένα εξώφυλλο ή κάποιο λόγότυπο, ενώ διοργανώνουμε μαζί με κάποιους φίλους και μερικές συναυλίες στη πόλη μου (Λαμία).

- Πότε ξεκίνησες να ακούς heavy metal μουσική;

Προ αμνημονεύτων χρόνων! Την πρώτη κασέτα πρέπει να την άκουσα το 1989 απο ένα γείτονα μου και αυτό ήταν! Νομίζω ακολούθησα τη φυσιολογική πορεία ενός μεταλλά, δηλαδή ξεκίνησα με heavy/power και σχετικά γρήγορα thrash και death. Στη συνέχεια grindcore, post, funeral doom κ.τ.λ. Νομίζω ότι δεν έχω πρόβλημα να ακούσω το οτιδήποτε βασικά. Και Glam/Sleaze αν είναι καλό εννοείται ότι το ακούμε.

-Πες μου ορισμένα ονόματα καλλιτεχνών και συγκροτημάτων που θαυμάζεις;

Year of no Light, Cloudkicker, Ulcerate, Dirge και εκατοντάδες ακόμη. Ειλικρινά είναι πολύ δύσκολη ερώτηση η συγκεκριμένη! Φέτος έχω περισσότερες death metal μπάντες στις αγαπημένες μου (όπως οι Ataraxy), πέρυσι είχα πολλές instrumental. Μάλλον κοιτάζω αν είναι δίσεκτο το έτος και διαλέγω αναλόγως! Σοβαρά δεν ξέρω όμως. Ανάλογα τη διάθεση.

- Ποια είναι η καλύτερη συναυλία στην οποία έχεις παρευρεθεί;

Dillinger Escape Plan. Έχω παραβρεθεί σε συναυλίες με δέκα άτομα αλλά και με εξήντα χιλιάδες άτομα, όμως σαν τις συναυλίες των DEP δεν έχω ξαναδεί. Δεν είναι η πιο ακραία μπάντα που έχω παρακολουθήσει ζωντανά, δεν είναι καν η πιο ακραία στο είδος που παίζει, αλλά είναι σίγουρα η πιο παλαβή (ή η πιο αρρωστημένη). Τους λατρεύω και στεναχωρήθηκα αφάνταστα όταν διαλύθηκαν. Βέβαια και Bolt Thrower και Grip Inc. και δεκάδες ακόμη.

- Προτιμάς να συλλέγεις δίσκους ή να έχεις ψηφιακή βιβλιοθήκη; 

Δεν νομίζω ότι μπορεί να συγκριθεί το ένα με το άλλο. Πως θα μπορούσε άλλωστε όταν το ένα είναι φυσική κόπια και το άλλο ένα άψυχο πράγμα στον υπολογιστή; Ούτε παρελθοντολάγνος είμαι, ούτε κανένας μανιακός συλλέκτης, αλλά τους αγαπημένους μου δίσκους κάθε χρονιάς προσπαθώ να τους αγοράζω. Δυστυχώς δεν μπορώ να αγοράζω όσους θέλω, όμως επιλέγω μερικούς κάθε χρόνο και τους παραγγέλνω.

- Το ιδανικό heavy metal soundtrack του 2018 ποια κομμάτια θα έπρεπε να περιλαμβάνει;

1. Morne – To the Night Unknown
2. Boss Kelloid – Lokkanok
3. Esoctrilihum – Incursus into Death Hausth
4. Thou – Inward
5. Rivers of Nihil – Where Owls Know My Name
6. Olten – Lied
7. Ataraxy – Matter Lost in Time
8. The Ocean – Permian: The Great Dying
9. Psicosfera – XI
10. Thy Catafalque – Toltes

Πρέπει να έχω ξέχασει 3.000 ακόμη αγαπημένα τραγούδια, αλλά τουλάχιστον προσπάθησα να απαντήσω!

- Τι σχέδια έχεις για το μέλλον όσον αφορά τη συγγραφή;

Δεν νομίζω ότι έχω κάποιο σπουδαίο μέλλον στη συγγραφή! Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα με το βιβλίο, όμως δεν ξέρω αν θα επιχειρούσα ξανά κάτι τέτοιο. Ήταν μια εκπληκτική εμπειρία, γνώρισα φανταστικούς ανθρώπους στον εκδοτικό οίκο (οι οποίοι ήταν και απίστευτα υπομονετικοί –εκτός όλων των άλλων-) και ενθουσιάστηκα όταν είδα να γίνεται Best seller, όμως μάλλον θα αργήσω να κάνω μια ανάλογη προσπάθεια. Βέβαια ποτέ μη λες ποτέ!


Επί τη ευκαιρία να σε ευχαριστήσω πολύ Θοδωρή για αυτή τη συνέντευξη!

  • Το βιβλίο- λεύκωμα «Παγκόσμιος Θόρυβος: 50 Χρόνια Heavy Metal» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Δίαυλος.