Τι είναι το Thanksgiving (Μέρα των Ευχαριστιών); Μην είναι κάτι σαν το Πάσχα των Αμερικάνων; Εμένα προσωπικά, η Μέρα των Ευχαριστιών μου θυμίζει πάντα εκείνη τη συγκέντρωση στα Φιλαράκια, στο επεισόδιο που κάνει guest εμφάνιση ο Brad Pitt, υποδυόμενος έναν πρώην συμμαθητή της Rachel και φίλο του Ross, πρώην παχουλό/φαγανό παιδί που έχασε τα κιλά του και εμφανίστηκε ξανά για να την εκδικηθεί!

Στο τέλος, όταν η Rachel κατάλαβε ποιος ήταν αυτός ο ωραίος ξανθός τύπος, ο Brad απλώς μας χάρισε ένα ρεσιτάλ κωμικής ερμηνείας (Monica, φέρε τις γλυκοπατάτες, φέρε τις γλυκοπατάτες ΤΩΡΑ!). Τελικά, τι είναι η Μέρα των Ευχαριστιών; Είναι απλώς μια μέρα που μαζεύονται οι Αμερικάνοι σε ένα τραπέζι και ντερλικώνουν;

Θέλω απαντήσεις:

(Από Wikipedia)

Οι απαρχές της Ημέρας των Ευχαριστιών στον Καναδά θεωρείται πως οφείλονται στον εξερευνητή Μάρτιν Φρόμπισερ (Martin Frobisher), ο οποίος προσπαθούσε να ανακαλύψει ένα βόρειο πέρασμα προς τα ανατολικά. Το 1578 στην επαρχία Νιουφάουντλαντ και Λαμπραντόρ διοργάνωσε μια τυπική τελετή ευχαριστίας για την επιβίωσή του από ένα μακρύ ταξίδι.

Αυτή θεωρείται από πολλούς ως η παλιότερη αναφορά Γιορτής Ευχαριστιών στη Βόρεια Αμερική, αν και ο εορτασμός του τέλους της περιόδου της σοδειάς και οι ευχαριστίες για την επιτυχημένη συγκομιδή αποτελούσαν μακραίωνη παράδοση ανάμεσα στις ινδιάνικες βορειοαμερικανικές φυλές. Οι Πουέμπλο, οι Τσερόκι, οι Κρικ και άλλες φυλές διοργάνωναν αγροτικά φεστιβάλ, τελετουργικούς χορούς κι άλλους εορτασμούς ευχαριστιών, αιώνες πριν έρθουν οι Ευρωπαίοι στην ήπειρο. Αργότερα στον Φρόμπισερ απονεμήθηκε ο τίτλος του Ιππότη και το όνομά του δόθηκε σε έναν κόλπο του βορείου Καναδά στον Ατλαντικό Ωκεανό (Frobisher Bay).

Την ίδια περίοδο, Γάλλοι άποικοι που είχαν φτάσει στον Καναδά διασχίζοντας τον Ατλαντικό, με επικεφαλής τον Σαμουέλ ντε Σαμπλέν (Samuel de Champlain), διοργάνωσαν επίσης μια γιορτή ευχαριστιών για την ασφαλή άφιξή τους στο Νέο Κόσμο. Στη γιορτή αυτή καθιέρωσαν να μοιράζονται το φαγητό τους με τους αυτόχθονες γείτονές τους.

Μια ειδική ημέρα ευχαριστιών καθιέρωσαν το 1763, μετά το τέλος του Επταετούς πολέμου, οι κάτοικοι του Χάλιφαξ. Μετά το 1799 αναφέρονται πολλοί εορτασμοί της Ημέρας Ευχαριστιών, αλλά όχι σε τακτική βάση. Μετά την Αμερικανική Επανάσταση, Αμερικανοί πρόσφυγες που παρέμειναν πιστοί στο βρετανικό στέμμα, μετακινήθηκαν στον Καναδά μεταφέροντας στη νέα πατρίδα τους έθιμα και συνήθειες της αμερικανικής Ημέρας Ευχαριστιών.

Ας δούμε και τι τρώνε σε ένα μέσο τραπέζι Ευχαριστιών:

Σος κράνμπερι, γέμιση γαλοπούλας (περιέχει δαμάσκηνα, μήλα, λουκάνικα, μυαλά/συκώτι/λαιμός γαλοπούλας), γλυκοπατάτες με μελάσα/ζαχαρωτά, πουρές πατάτας με γλυκόξινη σος, λαχανάκια βρυξελλών, μοσχάρι κατσαρόλας με αρακά (και τηγανητά κρεμμύδια), πράσινη σαλάτα με ψωμί ή καλαμπόκι, πίτες όπως κολοκυθόπιτα/μηλόπιτα/συκώτι/γλυκοπατάτες.

Κάπου εδώ δημιουργείται κάποιες απορίες:

  • Ποιόν ακριβώς ευχαριστείς τρώγοντας το καταπέτασμα;
  • Πόσο σεβασμό αποδίδεις στους προγόνους σου, σαβουρώνοντας περισσότερο και από τον Τζόι Τριμπιάνι;

Θα επιδιώξω να βρω απαντήσεις μέχρι την επόμενη Κυριακή του Πάσχα, λίγο πριν το σούβλισμα του αρνιού.