Φανταστικές ιστορίες, με φανταστικούς ταξιτζήδες και φανταστικούς επιβάτες.

Δες όλες τις κούρσες εδώ /taxistory

Υπογράφει η Κάπα. Κάπα.

 

Η αναμαλλιασμένη κυρία, ανοίγει την πίσω πόρτα του ταξί, σχεδόν εν κινήσει. Μπουκάρει κυριολεκτικά, σαν σίφουνας, συμμαζεύοντας όπως όπως, την ατέλειωτη…ουρά του βελούδινου παλτό της.

ΑΥΤΗ: Φύγετε γρήγορα! Πολύ γρήγορα σας παρακαλώ! Με κυνηγούν!

ΕΓΩ: Τι έγινε καλέ; Τι πρόβλημα έχετε; Ποιοι σας κυνηγάνε; Τι κάνατε;

ΑΥΤΗ: Εγώ τίποτε. Αυτά που κάνει ο άντρας μου πληρώνω… Έβαλε τους δικούς του να με αναγκάσουν να επιστρέψω σ’ ένα ατελιέ που ποζάρω.

ΕΓΩ: Καλά.. μου τα λέτε στη συνέχεια. Που πάμε τώρα; 

ΑΥΤΗ: Να με πάτε σ’ έναν καλό φωτογράφο. Σε φωτογράφο μόδας, αν σας είναι εύκολο. Σε κάποιον απ’ αυτούς που βγάζουν όμορφες τις γυναίκες, κυρίως αυτές που είναι ήδη όμορφες…

ΕΓΩ: Ξέρω δυο τρεις καλούς. Αν θέλετε όμως πορτρέτο..

ΑΥΤΗ: Ναι, ναι πορτρέτο θέλω, ένα ωραίο πορτρέτο θέλω!

ΕΓΩ: Ε τότε θα στρίψω στην Αλεξάνδρας, θα σας πάω στην Αθηνά Λεκάκου. Είναι κορυφαία στα πορτρέτα!

ΑΥΤΗ: Κάνει κι αυτό που -πώς το λέτε στον αιώνα σας- αυτό που ομορφαίνει; Επεξεργασία; Ρετους;

ΕΓΩ:  Όλα τα κάνει… αλλά τι εννοείτε στον αιώνα μας;

ΑΥΤΗ: 2018 δεν έχετε; Τόσο πρέπει να έχετε. Εγώ πάλι, έχω 1503 και προχθές συγκεκριμένα, 3 του μήνα, κανόνισε ο άντρας μου, Φρανσέσκο ντελ Τζιοκόντο, αν έχετε ακουστά,  να μισθώσει τις υπηρεσίες του κυρίου Ντα Βίντσι για να ζωγραφίσει το πορτρέτο μου, όμως εμένα κάτι δε μου πάει καλά.  Θα με καταστρέψει αυτός ο καλλιτέχνης, έτσι όπως σκέφτεται να με κάνει. Όλο «μη γελάς» και «μην κουνέσαι» είναι… Άσε που μ’ έχει τελείως αφώτιστη! Ρεζίλι θα γίνω σε Βενετία και περίχωρα!

Φρενάρω. Ποιαν μεταφέρω Παναγία μου;

ΕΓΩ: Ποια είστε μαντάμ;

ΑΥΤΗ: Λίζα Γκεραρντίνι ή Λίζα ντελ Τζιοκόντο, αν θέλετε. Σύζυγος Φρανσέσκο ντελ Τζιοκόντο, του εμπόρου μεταξιού…

ΕΓΩ: Κι από πού μας έρχεστε, είπαμε;

ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Από τη Φλωρεντία και την Τοσκάνη. Εσείς;

ΕΓΩ: Εγώ Αθηναία. Εσείς πως βρεθήκατε εδώ;

ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Ταξιδεύω συχνά και διακτινίζομαι ακόμη συχνότερα. Τις προάλλες, μάλιστα, πήγα βόλτα με κάποιο ευρωπαϊκό μετρό και κάποιος με απεικόνισε… Ωραία ήταν. Εσείς πια, έχετε εφεύρει τους στιγμιαίους πίνακες. Πώς τους λέτε; Φωτογραφίες; Τι ωραία ανακάλυψη! Μα πόσο βολικό!

ΕΓΩ: Σας «έστειλαν» κάποια στιγμή και στο διάστημα, καλά δε θυμάμαι;

ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Μα αυτό σου λέω. Από τότε που έμπλεξα με τον κύριο Λεονάρντο, ταλαιπωρούμαι, μαύρη η ώρα, που το δέχτηκα. Άκου τώρα… δουλειά δεν είχε η NASA είπε να με στείλει μέσω λέιζερ σε σεληνιακό δορυφόρο! Έλεος κάπου.

ΕΓΩ: Εντάξει τώρα, τιμητικό είναι αυτό. Επρόκειτο για την πρώτη επίδειξη της νέας δυνατότητας αποστολής δεδομένων εικόνας από τη Γη…

ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Ναι ναι, μέσω οπτικής τεχνολογίας σε τόση μεγάλη απόσταση, περίπου 384.000 χλμ. Το άκουσα που το έλεγαν. Και; Λοιπόν στο θέμα μας. …που λέτε, είμαι πολύ απογοητευμένη από τον κύριο Λεονάρντο. Όλοι μου λένε πως θα εγκαταλείψει στη μέση κι αυτόν τον πίνακα, όπως κι όλους τους άλλους στο παρελθόν! Τσάμπα η ταλαιπωρία και το ποζάρισμα με τις ώρες… Εγώ, αγαπητή μου, επιθυμώ να φωτογραφηθώ επαγγελματικά. Με τα σωστά τα φώτα, το σωστό μέικ απ, το σωστό στάιλινγκ κι όχι κάποιον που να μου λέει συνέχεια να είμαι ακίνητη με σταυρωμένα τα χέρια και να.. χαμογελάω χωρίς όμως να χαμογελάω… Έλεος!

ΕΓΩ: Σοβαρολογείτε; Προτιμάτε μια απλή φωτογραφία από έναν πίνακα του Ντα Βίντσι;

ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Και το ρωτάτε; Εννοείται! Γιατί; Τι νομίζετε ότι θα κάνει διάσημο αυτό το έργο; Είμαι σίγουρη πως θα «πουλήσει» αυτήν την έκφραση του προσώπου μου,  ως παράξενα αινιγματική. Αυτό θα κάνει, να το δείτε…

ΕΓΩ: Ενώ;

ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Ενώ εγώ απλώς βαριόμουν χθες και προχθές. Τόση ταλαιπωρία για 77 εκατοστά επί 53!  Όλοι όσοι τον ξέρουν, μου λένε πως αυτήν την ελαιογραφία σε ξύλο λεύκης,  που ξεκινήσαμε προχθές, δεν θα την έχει τελειώσει ούτε σε 15 χρόνια! Και να σου πω και κάτι ακόμη; Προτιμώ μια φωτογραφία να την έχω εγώ κι όχι το πρόσωπό μου να περιφέρεται από μουσεία, ανάκτορα και σοκολατάκια μέχρι το διάστημα και κάποιες κρεβατοκάμαρες…

ΕΓΩ: Κρεβατοκάμαρες;

ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Δεν ήξερες πως ο  Ναπολέων με τοποθέτησε στο δωμάτιό του, στο Παλάτι του Κεραμεικού;

ΕΓΩ: Όχι, ξέρω μόνο πως κάποτε σας έκλεψαν.. Το 1911 δεν ήταν;

ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Α, βέβαια, έχουμε και τέτοια. Κι είχαν θεωρηθεί ύποπτοι ο ποιητής Γκιγιώμ Απολλιναίρ και ο ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο. Δύο χρόνια αργότερα βέβαια, ανακαλύφθηκε ο πραγματικός δράστης. Ήταν ο Βιντσέντσο Περούτζια, υπάλληλος του Λούβρου, που πίστευε πως ο πίνακας του Λεονάρντο έπρεπε να επιστραφεί στην Ιταλία και να εκτίθεται σε ιταλικό μουσείο. Μ’ είχε ερωτευτεί, είμαι σίγουρη. Με κοιτούσε κατάματα με τις ώρες και μου χαμογελούσε με ύφος ερωτηματικό.

ΕΓΩ: Κυρία ντελ Τζιοκόντο, πείτε μου τώρα ειλικρινά και θα μείνει μεταξύ μας, τι είναι εκείνο που σας έχει ενοχλήσει περισσότερο μ’ αυτό το πορτρέτο σας;

ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Το ότι βγήκε εκείνος ο Σίγκμουντ Φρόυντ και είπε πως το μειδίαμά μου ήταν -και καλά- αποτέλεσμα … ανάκλησης ανάμνησης της μητέρας του κ. Λεονάρντο. Κι ύστερα συνεχίστηκε η ανοησία,  ότι δεν ήμουν λέει εγώ, αλλά μια Isabella από τη Νάπολη ή μια Cecilia Gallerani ή μια Costanza d’Avalos, Δούκισσα της Francavilla ή μια άλλη Ισαβέλλα του Έστε ή μια  Κατερίνα Σφόρτσα ή μια Βιτόρια Κολόνα, ή μια ακόμη Ισαβέλλα της Αραγώνας ή μια  Φιλιμπέρθα του Σαβόι ή μια Πατσίφικα Μπραντάνο…! Είναι να τραβάς τα μαλλιά σου!!! Κάποιοι, μάλιστα, τόλμησαν να πουν πως στον πίνακα, είναι ο ίδιος ο Λεονάρντο!!! Τι γελοιότης, Μαντόνα μία; Μοιάζω εγώ με άντρα; Όχι πείτε!!!

ΕΓΩ: Θεός φυλάξει! Τι λέτε! Ααα…Φτάσαμε. Εδώ ήμαστε. Κερασμένη η κούρσα κυρία Λίζα μου. Και να προσέξετε τα νεύρα σας.

ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ: Σας ευχαριστώ πολύ, αγαπητή μου. Θα θέλατε τώρα να βγάλουμε ένα αυτόματο πορτρέτο μας;  Πολύ θα το εκτιμούσα αν βάζατε και τίποτε φίλτρα. Καημό την έχω μια ωραία προσωπογραφία. 

Βγάλαμε σέλφι, της έβαλα και φίλτρα, την είδε και χαμογέλασε πραγματικά. Και όχι έτσι όπως ξέρουμε.

  • Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι ξεκίνησε το πορτρέτο της Μόνα Λίζα στις 3 Νοεμβρίου του 1503, το οποίο ολοκλήρωσε το 1519.

Δες όλες τις κούρσες εδώ /taxistory

Δες όλα τα άρθρα της Κάπα Κάπα /Κ.Κ.