Υπογράφει η Κάπα. Κάπα.

Δέκα πράγματα που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα, αλλά κάποτε κάποιες δυναμικές γυναίκες χρειάστηκε να τα διεκδικήσουν. Όμως, ακόμη και σήμερα, μπορούμε να βρούμε διάφορες αφορμές στην καθημερινότητά μας, ώστε να επικαλούμαστε ξανά αυτό που ονομάζεται «φεμινισμός». Δείτε, παρακάτω, δέκα λόγους για τους οποίους οι γυναίκες πριν μισό αιώνα υπέφεραν, αγωνίστηκαν και κέρδισαν ίσα δικαιώματα.

  1. Δεν μπορούσαν να κρατήσουν τη δουλειά της όταν εγκυμονούσαν.

Δεν υπήρχε άδεια μητρότητας και ως το 1978 δεν ήταν παράνομο να απολυθεί μια υπάλληλος που εγκυμονεί. Δεν θα μπορούσατε να κρατήσετε μια δουλειά ενώ είστε έγκυος.

  1. Δεν μπορούσαν να είναι μέλος κριτικής επιτροπής.

Υπήρχε η εντύπωση ότι οι γυναίκες δεν μπορούσαν να έχουν γνώμη, εξαιτίας του φύλου τους. Θεωρούσαν ότι ο εγκέφαλός τους παραείναι αδύναμος για να διακρίνει το σωστό απ’ το λάθος. Το 1973 βλέπουμε πρώτη φορά γυναίκες σε κριτικές επιτροπές στις Η.Π.Α.

  1. Οι ανύπαντρες γυναίκες δεν μπορούσαν να έχουν πιστωτική κάρτα.

Ακόμη κι αν εργάζονταν, ακόμη κι αν είχαν εισοδήματα, πιστωτική κάρτα μπορούσαν να αποκτήσουν μόνο αν παντρευτούν. Πράγμα που άλλαξε το 1974.

  1. Δεν μπορούσαν να αρνηθούν το σεξ απ’ το σύζυγό τους.

Κάτι που σωματικά και ψυχολογικά ισοδυναμούσε με βιασμό, όταν η γυναίκα για τον οποιοδήποτε λόγο δεν είχε την ίδια επιθυμία.

  1. Δεν ήταν αυτονόητη η πρόσβασή τους στα μεγάλα Πανεπιστήμια

Πρώτον γιατί θεωρούνταν ότι δεν έχουν αρκετά περίπλοκη σκέψη για να επιτύχουν στις δυσκολίες της ανώτατης εκπαίδευσης και δεύτερον γιατί δεν έβρισκαν κάποιο όφελος σε σχέση με τις οικογενειακές και συζυγικές ανάγκες, στις οποίες έπρεπε να δίνει όλη την προσοχή της μια γυναίκα. Σκεφτείτε ότι το Χάρβαρντ επέτρεψε στις γυναίκες να φοιτήσουν το 1977.

  1. Δεν μπορούσαν να ζητήσουν νομική υποστήριξη σε περίπτωση σεξουαλικής παρενόχλησης στην εργασία τους.

Οριακά, δεν μπορούσαν καν να το αναφέρουν! Τα εργαζόμενα κορίτσια έπρεπε να είναι γλυκά, χαριτωμένα και να υποτάσσονται, χωρίς να ζητούν τον λόγο. Ή υποταγή ή παραίτηση. Μια τέτοιου είδους παρενόχληση δεν ήταν αδίκημα μέχρι το 1977.

  1. Δεν μπορούσαν να χωρίσουν έπειτα από ξυλοδαρμό.

Πίστευαν πως για να δέρνει ένας άντρας τη σύζυγό του, είχε κάποιο λόγο. Δεν είχε σημασία ούτε η συχνότητα με την οποία το έκανε, ούτε το πόσο σοβαρά ήταν τα χτυπήματα. Η γυναίκα δεν μπορούσε να υποστηρίξει τον εαυτό της και η οικογενειακή βία δεν ήταν λόγος διαζυγίου.

  1. Δεν υπήρχε δυνατότητα επείγουσας αντισύλληψης.

Δεν υπήρχε η δυνατότητα λήψης αντισυλληπτικών και το «χάπι της επόμενης μέρας» υπήρχε μόνο στη φαντασία τους. Το τελευταίο εγκρίθηκε το 1998 και κυκλοφόρησε μόλις τα τελευταία χρόνια.



9. Δεν μπορούσε να συζεί με τον φίλο της.

Ακόμη κι αν σχεδίαζαν να παντρευτούν το επόμενο διάστημα, δεν υπήρχε καμία δικαιολογία για να μείνουν στο ίδιο σπίτι πριν τον γάμο. Η κοινωνική κατακραυγή ήταν μονόδρομος.

10. Οι ανύπαντρες γυναίκες δεν μπορούσαν να πάρουν δάνειο.

Κοινώς, δεν ήταν σε θέση να πάρουν το δικό τους σπίτι ή να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση, ακόμη κι αν είχαν όλα τα άλλα εχέγγυα. Ο μόνος τρόπος για να δανειστούν απ’ τις τράπεζες ήταν να είναι παντρεμένες και να έχουν την υπογραφή του συζύγου τους. Ουσιαστικά, έπαιρνε ο ίδιος το δάνειο, εκ μέρους της.

Η φωτογραφία εξωφύλλου είναι κολάζ του καλλιτέχνη Luis Salazar