Για 4η συνεχή χρονιά, το Flow Film Festival, υπόσχεται τις καλύτερες ταινίες που κυκλοφόρησαν φέτος σε σχέση με (τι άλλο;) τα extreme sports φυσικά! Yπόσχεται όμως και «παιχνίδι» με τον κόσμο, εκθέσεις, διαγωνισμούς και όλα αυτά, για 1η φορά, σε μια τριήμερη διοργάνωση και σε Αθήνα και σε Θεσσαλονίκη! Βρίσκεις; Ο Θέμης Λαμπρίδης, από τους πρωτεργάτες του Flow Film Festival, μας ξεκαθάρισε πως όλο αυτό δεν είναι απλώς ένα χόμπυ, μα αγάπη γι' αυτό που επιλέγεις να κάνεις. Και να το κάνεις καλά ε...
 
- Φτάσαμε τα 4 χρόνια κινηματογραφικών προβολών και όχι μόνο! Πόσο δύσκολη ήταν η αρχή και πόσο πιο εύκολο είναι τώρα;
 
Το φεστιβάλ ξεκίνησε ως μια αφορμή να προβάλλουμε τις ταινίες Action Sports που αγαπάμε σε πολύ υψηλή ποιότητα για ενα μικρό κοινό. Οσο προχωρούσαμε όμως βλέπαμε οτι το κοινό μας αντιδρούσε θετικά στις παράλληλες δράσεις που στήναμε όπως την τεχνιτή πίστα snowboard, το skate park, τις εκθέσεις τέχνης και φωτογραφίας και τις παρουσιάσεις. Η νοητή εξέλιξη λοιπόν ήταν να προσπαθήσουμε να περάσουμε μέσα απτο φεστιβάλ και το μύνημα της περιβαλλοντολογικής ευθήνης που έχουμε όλοι πρός τον πλανήτη μας. Και έτσι δημιουργήθηκε το πάντρεμα μεταξύ adventure sports και environmental awareness, το οποίο χαρακτηρίζει σήμερα το φεστιβάλ. Δε μπορώ να πω οτι είναι πιο εύκολο τώρα αποτι ήταν στην αρχή γιατί κάθε χρόνο έχουμε και νέα εμπόδια. Φέτος το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν η υπόσχεση να γίνουμε "Zero Waste". Δηλαδή να μην έχουμε τίποτα στο φεστιβάλ το οποίο θα πεταχτεί απλά στα σκουπίδια. Πιάτα, ποτήρια, καλαμάκια, πόστερ, μπάνερ, ακόμα και συσκευασίες αναψυκτηκών θα ανακυκλωθούν ή θα επαναχρησιμοποιηθούν με βάση τις συμβουλές του Πλαστικουργείου, με τους οποίους δουλέυουμε στενά για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Δε μας φτάνει μόνο να λέμε τι μπορούμε να κάνουμε για να προστατέψουμε το περιβάλλον, αλλά να γίνουμε και το παράδειγμα.
 
 
- Φαίνεται πως ο κόσμος στην Ελλάδα αγαπάει τα extreme sports: Εσένα πώς στο δείχνουν – εκτός της παρουσίας τους κάθε χρόνο.
 
Σίγουρα μεγάλο δείγμα της αναπτυσσόμενης κουλτούρας των adventure sports είναι οι συμμετοχές στον διαγωνισμό μικρού μήκους The Thing About Shorts που λαμβάνουμε και το οποίο στεγάζεται μια φορά τον χρόνο στο Flow Fest, και μια φορά τον χρόνο στο αδερφικό μας φεστιβάλ το Surf Art Festival. Εκτός αυτού όμως μου δίνει ιδιαίτερη χαρά που βλέπω διάφορες οργανώσεις αθλητικές στη χώρα να αναπτύσσονται όπως το Climbing Festival στο Λεωνίδιο, τους διαγωνισμούς Downhill Mountain Bike σε όλη τη χώρα, αγώνες SUP, Kitesurfing και Surfing και πολλά άλλα. Η Ελλάδα είναι 'φτιαγμένη' για τέτοιου είδους αθλήματα οπότε μου φαίνεται αδιανόητο να μην υπάρχει πιο πολύ υποστήριξη και προβολή απο το κράτος, αλλά τουλάχιστον η κοινότητα είναι δυνατή και κάνουμε όλοι ότι μπορούμε για να εξελίξουμε τον χώρο.
 
 
- Εάν μπορούσες -λιγουλάκι– να ξεχωρίσεις κάποιο film από το φετινό festival που σε άγγιξε ποιο θα ήταν αυτό;
 
Ολες οι ταινίες φέτος έχουν κάτι ιδιαίτερο, αλλά αν έπρεπε να διαλέξω μια θα ήταν το Kissed By God - μια τρομερή ανασκόπηση στη ζωη ενός απο τους πιο διάσημους και ολοκληρωμένους surfer, ο οποίος έπασχε απο διπολικό σύνδρομο και κατέληξε να χάνει τη ζωή του στα ναρκωτικά. Μια ταινία γεμάτη πάθος και πολύ ωραία μυνήματα. Επίσης το Mountain για όποιον δε το έχει δει σε μεγάλη οθόνη είναι μαγευτική ταινία. Είναι τα MUST SEE films του φεστιβάλ πιστεύω.
 
 
- Είσαι ένας άνθρωπος ο οποίος δραστηριοποιείται χρόνια τώρα σε πράγματα που έχουν να κάνουν με το περιβάλλον. Ποια αλλαγή παρατηρείς, με τα χρόνια, στη φάση;
 
Βλέπω οτι σιγά σιγά πολλοί έχουν αρχίσει να τροποποιούν τις διαδικασίες τους, να σκέφτονται λίγο παραπάνω το πως κινούνται και τι καταναλώνουν. Αυτό που εχω καταλάβει είναι οτι ο άνθρωπος είναι αντιδραστικό ων, και μερικές φορές πρέπει να βρείς πιο δημιουργηκούς τρόπους να περάσεις το μήνυμά σου, χωρίς να νιώθει κανείς οτι του επιβάλλεις κάτι. Και ας είναι για το ίδιο μας το καλό. Αλλά, εχω πίστη στην ανθρωπότητα, και μου δίνει κουράγιο να βλέπω τους φίλους μου και τους συνανθρωπούς μου να αλλάζουν, έστω και σιγά σιγά, τις συνηθειές τους, οπότε συνεχίζω και 'γω να κάνω τα δικά μου...