Hokum: 7 Μαΐου στους κινηματογράφους από τη Rosebud.21

Από τους παραγωγούς των επιτυχημένων WEAPONS και LONGLEGS και με πρωταγωνιστή τον Adam Scott του Severance, το μεταφυσικό θρίλερ του Damian McCarthy (ΟΝΤΟΤΗΤΑ), είναι μια από τις πιο αναμενόμενες ταινίες της χρονιάς και παγιώνει τον Ιρλανδό δημιουργό, ως έναν σύγχρονο Master of Horror.

Σε ένα απομονωμένο ξενοδοχείο της ιρλανδικής υπαίθρου, όπου άλλοτε οι γονείς του πέρασαν τον μήνα μέλιτος τους, ο συγγραφέας Ομ Μπάουμαν επιστρέφει για να σκορπίσει τις στάχτες τους, αλλά και να αφήσει πίσω του ένα παρελθόν που τον στοιχειώνει. Κυνικός, απόμακρος και βαθιά πληγωμένος, φτάνει σε έναν χώρο που μοιάζει να έχει παγιδευτεί εκτός χρόνου, γεμάτο αλλόκοτους ενοίκους, υπόγειες εντάσεις, καθώς και ψιθύρους για μια καταραμένη σουίτα που παραμένει κλειδωμένη εδώ και χρόνια. Όταν μια νεαρή γυναίκα εξαφανίζεται μυστηριωδώς, ο Ομ βρίσκεται μπλεγμένος σε μια σκοτεινή αναζήτηση που τον οδηγεί όλο και πιο βαθιά στο άγνωστο.

Καθώς οι θρύλοι για μια σατανική παρουσία μέσα στη διαβόητη «Honeymoon Suite» αρχίζουν να παίρνουν σάρκα και οστά, το ξενοδοχείο μετατρέπεται σε έναν εφιαλτικό λαβύρινθο όπου το παρελθόν και το παρόν συγκρούονται επικίνδυνα. Αντιμέτωπος όχι μόνο με κάτι ανεξήγητο αλλά και με τους δικούς του δαίμονες, ο Ομ καλείται να διασχίσει τα πιο σκοτεινά κομμάτια του εαυτού του. Γιατί σε αυτό το μέρος, τίποτα δεν είναι απλώς ένας μύθος – και η αλήθεια που κρύβεται πίσω από την κλειδωμένη πόρτα ίσως είναι πολύ πιο τρομακτική από οτιδήποτε θα μπορούσε να φανταστεί.

Ένας νέος μάστερ του σινεμά τρόμου

Η νέα ταινία του Ντέιμιεν ΜακΚάρθι σηματοδοτεί την πολυαναμενόμενη επιστροφή ενός από τους πιο ενδιαφέροντες δημιουργούς του σύγχρονου σινεμά τρόμου. Μετά την επιτυχία των «Caveat» και κυρίως της εξαιρετικά πετυχημένης «Οντότητας», ο ΜακΚάρθι επανέρχεται με το «Hokum», μια ταινία που αντλεί από παρόμοια θεματικά πεδία (το folk horror, τη σύγκρουση του πραγματικού με το υπερφυσικό) χωρίς ποτέ να επαναλαμβάνεται. Αντίθετα, επιβεβαιώνει με αυτοπεποίθηση ότι η φωνή του στο είδος τρόμου όχι μόνο ωριμάζει, αλλά αποκτά όλο και πιο ξεκάθαρη ταυτότητα, εδραιώνοντάς τον ως έναν δημιουργό που δεν ακολουθεί τις τάσεις, αλλά τις διαμορφώνει.

Σε αυτή τη νέα του ταινία, ο ΜακΚάρθι χτίζει έναν ασφυκτικό κινηματογραφικό κόσμο για να ξεδιπλώσει μια ιστορία που ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στον τρόμο και μια σκοτεινή παραμυθένια αφήγηση. Με εμφανείς αναφορές σε κλασικά έργα όπως η «Λάμψη», αλλά χωρίς να εγκλωβίζεται σε αυτά, δημιουργεί μια εμπειρία που μοιάζει γνώριμη και ταυτόχρονα ανατριχιαστικά νέα, αφού το «Hokum» στηρίζεται σε μια βαθύτερη αίσθηση αγωνίας, χτίζοντας σταδιακά έναν κόσμο όπου η συνάντηση με το υπερφυσικό μοιάζει σχεδόν αναπόφευκτη.

Μέσα σε αυτό το σκοτεινό σύμπαν, ο Άνταμ Σκοτ αναδεικνύει μια απρόσμενη, πιο σύνθετη πλευρά του ταλέντου του. Γνωστός κυρίως για τις κωμικές του ερμηνείες, αλλά και για την πρόσφατη δυναμική του παρουσία στη φοβερά επιτυχημένη σειρά «Severance», εδώ ενσαρκώνει έναν δύσκολο, αντισυμβατικό ήρωα, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να κουβαλήσει μια απαιτητική, σκοτεινή αφήγηση με ένταση και βάθος. Η ερμηνεία του, γεμάτη εσωτερικές εντάσεις και λεπτές αποχρώσεις, λειτουργεί ως ο συναισθηματικός άξονας της ταινίας, οδηγώντας τον θεατή μέσα από έναν κόσμο όπου το χιούμορ, ο τρόμος και η ανθρώπινη ευαλωτότητα συνυπάρχουν διαρκώς.

Το «Hokum» είναι τελικά κάτι περισσότερο από μια ακόμη ταινία τρόμου: είναι η επιβεβαίωση ενός δημιουργού που εξελίσσεται ραγδαία και μιας νέας γενιάς κινηματογραφιστών που επαναπροσδιορίζουν το είδος. Είναι, επίσης, ένα έργο που συνδυάζει την κλασική αφήγηση με μια σύγχρονη, τολμηρή ματιά – και που υπενθυμίζει πως οι πιο τρομακτικές ιστορίες δεν βρίσκονται μόνο στο σκοτάδι, αλλά και σε όσα κουβαλάμε μέσα μας.

Ο σκηνοθέτης Ντέιμιεν ΜακΚάρθι και ο πρωταγωνιστής Άνταμ Σκοτ μιλούν για την ταινία

Τι σας ελκύει και τους δύο στο σινεμά τρόμου; Και πώς προέκυψε η συνεργασία σας;

Ντέιμιεν ΜακΚάρθι: Οι γονείς μου είχαν ένα βιντεοκλάμπ όταν ήμουν πολύ μικρός και από πολύ νωρίς με «τραβούσε» το ράφι με τις ταινίες τρόμου. Από πάντα με ενδιέφερε να αφηγηθώ ιστορίες μέσα στα πλαίσια αυτού του είδους, ιστορίες που δεν βασίζονται αποκλειστικά σε αυτό, αλλά το χρησιμοποιούν για να μιλήσουν για ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Μου αρέσει να προσελκύω και θεατές που δεν είναι απαραίτητα φαν των ταινιών τρόμου. Ελπίζω αυτή η ταινία να το καταφέρει αυτό, γιατί ναι μεν είναι τρομακτική, αλλά έχει και χιούμορ, εξαιρετικές ερμηνείες και αρκετά στοιχεία που την κάνουν να απευθύνεται σε πιο πολλούς από απλώς τους «μυημένους».

Το «Hokum» ήταν διαφορετικό από ό,τι είχα γράψει μέχρι τώρα, γιατί παρακολουθεί πολύ στενά έναν μόνο χαρακτήρα και τον φέρνει στα όριά του. Δεν είναι ιδιαίτερα συμπαθής στην αρχή και άρα πρέπει στην πορεία να ξανακερδίσει το κοινό. Χρειάζεται να μείνεις μαζί του, ακόμη κι όταν γίνεται δυσάρεστος – γι’ αυτό και ο Άνταμ ήταν ιδανικός. Ήμουν ήδη θαυμαστής του και ήξερα ότι μπορεί να κρατήσει το κοινό «μέσα» στην ιστορία.

Άνταμ Σκοτ: Μεγάλωσα στη δεκαετία του ’80 και θυμάμαι ακόμη το πόσο μας απασχολούσε το ερώτημα τι ταινία θα νοικιάσουμε το Σαββατοκύριακο. Θυμάμαι να βλέπω το «The Thing» και το «Παρασκευή και 13» ξανά και ξανά. Ειδικά τις ταινίες τρόμου τις παρακολουθούσα φανατικά, προσπαθώντας να καταλάβω τι τις κάνει τρομακτικές: γιατί τρόμαξα εδώ, γιατί πετάχτηκα εκεί. Υπάρχει κάτι σχεδόν μαγικό σε αυτό, κάτι που δεν εξηγείται εύκολα.

Όταν είδα την «Οντότητα», ένιωσα ότι ο Ντέιμιεν είχε αγγίξει ακριβώς αυτό το «κάτι»: δεν μπορούσα να εξηγήσω γιατί με τρόμαζε τόσο, και αυτό δεν μου είχε ξανασυμβεί. Από εκεί ξεκίνησε το ενδιαφέρον μου για το «Hokum». Όταν διάβασα το σενάριο, με ιντρίγκαρε πολύ ο χαρακτήρας του Ομ. Είναι ένας άνθρωπος δύσκολος, που όμως σιγά σιγά μάς αποκαλύπτεται καλύτερα καθώς παλεύει να επιβιώσει τη συγκεκριμένη νύχτα.

Ο Ομ είναι ένας χαρακτήρας με κάπως σκληρό και απωθητικό περίβλημα. Πώς τον προσεγγίσατε ώστε το κοινό να παραμείνει στο πλευρό του;

Άνταμ Σκοτ: Όλα ξεκινούν από το σενάριο. Υπάρχουν μικρές ενδείξεις για το παρελθόν του, για το πώς μεγάλωσε. Έτσι αρχίζεις να καταλαβαίνεις πώς γίνεται κάποιος να γίνει τόσο εσωστρεφής και να ζει τόσο απομονωμένα. Στην αρχή τον βλέπουμε μόνο του, σε έναν χώρο που ελέγχει απόλυτα. Όταν όμως βρίσκεται σε ένα περιβάλλον που δεν του είναι οικείο, ανάμεσα σε αλλόκοτους ανθρώπους, χάνει τον έλεγχο.

Σταδιακά, το κοινό τον κατανοεί καλύτερα, βλέπει γιατί είναι τόσο κλειστός στην αρχή. Πρόκειται ουσιαστικά για το πορτρέτο ενός ανθρώπου που κουβαλά ένα δύσκολο παρελθόν.

Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες είναι πολύ σημαντικοί για την ατμόσφαιρα της ταινίας. Πώς έγινε η διανομή των ρόλων;

Ντέιμιεν ΜακΚάρθι: Ήθελα κάθε φορά που ο Ομ συναντά κάποιον, η συνάντηση αυτή να αποκαλύπτει κάτι για εκείνον. Πώς αντιδρά απέναντι στην τρυφερότητα; Πώς αντιδρά απέναντι σε κάποιον εξίσου επιθετικό με εκείνον; Μέσα από αυτούς τους διάφορους δευτερεύοντες χαρακτήρες, βλέπουμε τις διαφορετικές του πλευρές.

Στο πλευρό του Άνταμ είχαμε εξαιρετικούς ιρλανδούς ηθοποιούς: τον Ντέιβιντ Γουίλμοτ, τον Πίτερ Κούναν, τη Φλόρενς Ορντές, τον Γουίλ Ο’Κόνελ, και τον Μάικλ Πάτρικ. Ο καθένας έφερε κάτι μοναδικό στην ταινία, ανεξάρτητα από τον χρόνο που τον βλέπουμε στην οθόνη. Κάθε μέρα μου επεφύλασσαν μια έκπληξη που έδινε νέα πνοή στους διαλόγους.

Άνταμ Σκοτ: Ήταν φοβερά πολύτιμο για μένα. Ήμουν, άλλωστε, ο μόνος Αμερικανός στο σετ, οπότε οι υπόλοιποι, ντόπιοι ηθοποιοί με βοήθησαν να βυθιστώ πλήρως στον κόσμο της ταινίας.

Ο χώρος του ξενοδοχείου παίζει καθοριστικό ρόλο. Πώς τον σχεδιάσατε;

Ντέιμιεν ΜακΚάρθι: Επισκεφθήκαμε πολλά ξενοδοχεία στο Δυτικό Κορκ, αλλά είχαν πολύ σύγχρονη όψη. Θέλαμε έναν χώρο με ασαφή χρονικότητα, κάτι που να μη σε τοποθετεί ξεκάθαρα σε καμία εποχή. Αυτό ενισχύει και την αίσθηση ότι ο κεντρικός χαρακτήρας είναι «ξένος» σε αυτόν τον κόσμο.

Τελικά, βρήκαμε μια ιδιωτική κατοικία με εξαιρετική όψη και αίσθηση. Ό,τι δεν υπήρχε ήδη, όπως ο ανελκυστήρας ή η σουίτα νεονύμφων, το δημιουργήσαμε βασισμένοι στα όσα υπήρχαν. Συνδυάσαμε φυσικά και τεχνητά στοιχεία για να ενισχύσουμε την ατμόσφαιρα.

Πώς προκύπτει η έντονη εικαστική ταυτότητα της ταινίας;

Ντέιμιεν ΜακΚάρθι: Υπάρχουν τρία στάδια. Πρώτα το σενάριο και η εμβάθυνση στον χαρακτήρα. Έπειτα, ως σκηνοθέτης, οπτικοποιώ την ιστορία: εκεί γεννιούνται οι εικόνες και τα πλάνα. Και τέλος, σε συνεργασία με τον σκηνογράφο, χτίζουμε τις λεπτομέρειες και τα διάφορα αντικείμενα. Είναι μια απολύτως συλλογική διαδικασία.

Η σωματικότητα είναι πολύ έντονη στην ερμηνεία. Πώς την δουλέψατε;

Άνταμ Σκοτ: Από τη στιγμή που μπήκα στο σετ της σουίτας, ένιωσα ότι είχα ήδη μπει στον κόσμο του χαρακτήρα. Η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική – ήταν ίσως ο πιο ανατριχιαστικός χώρος που έχω βρεθεί. Σχεδόν μπορούσες να τον «μυρίσεις». Ένιωθα ότι δεν έπρεπε να βρίσκομαι εκεί.

Η δουλειά του Ντέιμιεν και της ομάδας του ήταν εντυπωσιακή. Περάσαμε εβδομάδες σε αυτό το δωμάτιο και πάντα υπήρχε κάτι νέο να ανακαλύψω. Η ερμηνεία ήταν σε άμεση αντίδραση απέναντι σε αυτόν τον τόσο ιδιαίτερο χώρο.

Special Previous Παρασκευή 1 και Σάββατο 2 Μάϊου.

7 Μαΐου στους κινηματογράφους από τη Rosebud.21

Σκηνοθεσία: Ντέμιαν ΜακΚάρθι
Σενάριο: Ντέμιαν ΜακΚάρθι

Ηθοποιοί: Άνταμ Σκοτ, Ντέβιντ Γουίλμοτ, Πίτερ Κούναν, Φλόρενς Ορντές, Γουίλ Ο’Κόνελ, Μάικλ Πάτρικ
Διάρκεια: 101 λεπτά
Διανομή: Rosebud .21