Το Rise TV διάβασε και προτείνει: Λευκή Σοκολάτα του Dominique Caulker

Ένας μοναχικός άνθρωπος είχε τη μοίρα να συναντήσει μια χορεύτρια σε ένα μπαρ. Η παρουσία της τον έκανε να νιώσει μια ανεξήγητη μοιραία έλξη. Και όταν υπέθεσε ότι βρήκε το λιμάνι του, αυτή απότομα εξαφανίστηκε, αφήνοντάς τον να βυθίζεται σε ένα ταξίδι εμμονής που θα αλλάξει τον ίδιο τον ορισμό της πραγματικότητάς του. Καθώς προχωράει βαθύτερα στον υπόκοσμο και οι σκιές της νύχτας πηγαίνουν και έρχονται, όλο και περισσότερο κατρακυλάει σε έναν σκοτεινό και άρρωστο κόσμο, που απειλή να τον καταπιεί ολοκληρωτικά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, “Συμπαντικές Διαδρομές”, 2024).

Βιογραφικό

Ο Dominique Caulker είναι ένας συγγραφέας με ρίζες στον Πειραιά και ένα πέρασμα από την Αγγλία κατά τα φοιτητικά του χρόνια. Το πρώτο του μυθιστόρημα, η «Λευκή Σοκολάτα», αντιπροσωπεύει το ντεμπούτο του στο λογοτεχνικό πεδίο. Στο παρελθόν, είχε βραβευτεί σε πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης. Η δημιουργική του γραφή ξεκίνησε ως μέσο θεραπείας, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως εκφραστική πρακτική. (Πηγή: “Συμπαντικές Διαδρομές”, 2024)

Η Κριτική μας από τον Νίκο Θεοχαρίδη

Όλα παρακμάζουν. Ο ήρωας αναζητά την Αινιγματική Κυρία…Ένας πάσχων αφηγητής ψάχνει να βρει εκείνη την αφορμή. Εκείνο το σύμβολο που θα τον οδηγήσει λίγο πιο έξω. Λίγο πιο μακριά.
Απάθεια και ένστικτα. Λαγνείες στο χρώμα της νύχτας και παθητικότητα στους ρυθμούς της. Αδιέξοδα υπαρξιακά νοτίζουν τις ζωές. Μια ατελείωτη θέα, στους υπονόμους του συλλογικού ασυνειδήτου μιας πόλης που οι κάτοικοι της, δεν κοιτούν πια ουρανό. Το φόντο λέει πολλά περισσότερα από την πλοκή για τον κόσμο, όπως συμβαίνει στο είδος. Έναν κόσμο που κορυφώνεται σε μια διαστροφή χωρίς συναίσθημα. Ένας πολιτισμός που αυτοκαταναλώνεται.
Και ένας ήρωας που δεν προσπαθεί πια να μην ταυτιστεί με την γη του.
Λευκή Σοκολάτα.

Ένα Νεό Νουάρ. Κοφτό. Σκληρό. Σύντομο.