Το Rise TV διάβασε και προτείνει: Ο Χρόνος σε Τίτλους της Μαρίας Κούρση
CultureΚυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ηριδανός το νέο βιβλίο της βραβευμένης ποιήτριας Μαρίας Κούρση «Ο χρόνος σε τίτλους».
Πρόκειται για ένα ενιαίο αφηγηματικό ποίημα μέσα σε ένα αποκαλυπτικό σκηνικό μιας δίκης. Αποτελείται από 59 αυτόνομα ποιήματα, που είναι μοιρασμένα σε τέσσερις ενότητες («Οκτώ τίτλοι κατηγορούνται», «Τίτλοι υπεράσπισης», «Τίτλοι κατηγορίας» και «Τίτλοι Αιθουσών»).
Σημαντικό ρόλο έχουν τα σχέδια του ζωγράφου Δημήτρη Σεβαστάκη στο εξώφυλλο και στο εσωτερικό του βιβλίου.
Μέσα στα ποιήματα περνούν μορφές ανθρώπων που έχουν φύγει από τη ζωή. Τις περισσότερες φορές αναφέρεται το όνομά τους, άλλες φορές το έργο τους, κάποιες φορές μένουν μόνο οι σκιές τους.
«Ο χρόνος σε τίτλους» είναι μία από τις κορυφαίες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.
Βιογραφικό
Η Μαρία Κούρση γεννήθηκε και σπούδασε στην Αθήνα. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Έχει εκδώσει 18 βιβλία. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά και ισπανικά. Είναι συντάκτρια και επιμελήτρια εκδόσεων. Για δέκα χρόνια δημιούργησε ένα Εργαστήρι Λογοτεχνίας στο οποίο και δίδαξε στο Λεόντειο Λύκειο. Έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα σε διεθνή φεστιβάλ Ποίησης και σε συνέδρια με θέματα Λογοτεχνίας. Ποιήματά της έχει μελοποιήσει ο Κώστας Λειβαδάς με ερμηνεύτρια τη Δήμητρα Γαλάνη στο cd με τίτλο «Από τον Ευριπίδη στη Μαρία Κούρση». Κείμενά της διδάσκονται σε πανεπιστήμια του εξωτερικού κι έχουν ανθολογηθεί σε πολλά βιβλία και περιοδικά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σε συνεργασία με το ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος έγραψε τα κείμενα στο βραβευμένο έργο «Cosmos: Πολιτισμική Ώσμωση – Μυθολογία και Τέχνη». Το 2022 βραβεύτηκε από το περιοδικό Χάρτης για το βιβλίο της για παιδιά « Ο Μύθος του βασιλιά Ερυσίχθονα». Το 2023 τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το βραβείο Λάμπρου Πορφύρα για το βιβλίο της « Εξόδιος Αέρας».
Η Κριτική μας από τον Νικηφόρο Σκούμα
Ό,τι κρατάς ρισκάρεις να το κάψεις, αφήνεις λοιπόν τον αέρα, την όχθη, το δέντρο, τη γέφυρα, κρατάς τις λέξεις που υπογράμμισες και τα φτιάχνεις απ’ την αρχή. Νύχτωσε και ο Ρίτσος ήρθε για δείπνο. Καριωτάκης – Πολυδούρη εμφανίζονται σε αντικριστά ποιήματα.
Το τέλος όλο και πλησιάζει, αλλά δεν ξέρεις πότε θα φτάσει. Στο μεταξύ ένα θέατρο αρχίζει να στήνεται: Victor Hugo, Ελένη Βακαλό, Robert Thomas, Ηλίας Λάγιος, Γιώργος Μπλάνας, Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ και Ρίτσος έφυγαν απ’ τη ζωή, συνεχίζουν δε να τριγυρνούν ανάμεσα σε σύμφωνα και να παίζουν κρυφτούλι πίσω απ’ το γραπτό. Η Μαρία Κούρση πάει πιο πέρα, βρίσκει τον Αδάμ και την Εύα -ποιος από τους δύο ήρθε πρώτος; – σαν η αφετηρία μας να κρυβόταν στην απάντηση.
Μεταβολή και πίσω, η Edith Piaf τραγουδά Μάνο Χατζηδάκη, η Έλλη Λαμπέτη απαγγέλει Καβάφη και η άνοιξη του Vivaldi κλειδωμένη σε bras de fer με το Νοέμβριο. Φτάνει η ώρα τούτο το θέατρο να περάσει στη μεγάλη οθόνη κι εκεί θα έχουμε δράματα. Ο Χρόνος σε Τίτλους της Μαρίας Κούρση μας πάει ταξίδι, από το φυσικό στο μεταφυσικό, άραγε γυρίσαμε πίσω ή κάναμε τον κύκλο;
