To Rise TV διάβασε και προτείνει El Funcionario του Γεώργιου Θ. Συριόπουλου από τις εκδόσεις Gema
On SightΚυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gema το μυθιστόρημα του γνωστού δημοσιογράφου Γεώργιου Θ. Συριόπουλου El Funcionario – Ελεγεία στην Ευρωκρατία των Βρυξελλών.
Πρόκειται για μια πολιτική σάτιρα που κοιτάζει την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία εκεί όπου οι κάμερες κλείνουν: στους διαδρόμους, στα διαλείμματα, στα πηγαδάκια πριν και μετά τις αποφάσεις. Το βιβλίο προλογίζει ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος, ο πρώτος, ιστορικά, Έλληνας ανταποκριτής στις Βρυξέλλες.
Σε δώδεκα αυτοτελείς ιστορίες, εμπνευσμένες από την καθημερινή τριβή με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, ο «Φονξιονάριος» ακολουθεί έναν Έλληνα ήρωα στην καρδιά της λεγόμενης «ευρωφούσκας». Τα δώδεκα αστέρια της ευρωπαϊκής σημαίας γίνονται ένας ιδιότυπος χάρτης περιπλάνησης. Κάθε αστέρι φωτίζει μια διαφορετική όψη της υπόσχεσης μιας Ευρώπης που προστατεύει, διαπραγματεύεται, συμβιβάζεται και συχνά κουράζεται.
Κεντρική φιγούρα του βιβλίου είναι ο «Πρόεδρος χωρίς λαό». Ένας ηγέτης–σύμπτωμα που απευθύνεται περισσότερο σε οθόνες, δείκτες και αγορές παρά σε πολίτες με ονόματα και διευθύνσεις.
Με γλώσσα που ισορροπεί ανάμεσα στη σάτιρα και στην πολιτική παρατήρηση, το βιβλίο φωτίζει τους μηχανισμούς της εξουσίας στις Βρυξέλλες, εκεί όπου η πραγματικότητα συχνά ξεπερνά τη μυθοπλασία.
«Η κοινωνική σάτιρα δεν είναι μαρτυρία», σημειώνει ο συγγραφέας. «Είναι ένας τρόπος να κρατήσεις απόσταση από αυτό που σε εξοργίζει, να το δεις καθαρά και ίσως, για λίγο, να γελάσεις μαζί του».
Ο «Φονξιονάριος» απευθύνεται σε αναγνώστες που παρακολουθούν την πολιτική με δυσπιστία αλλά και περιέργεια. Σε όσους έχουν υποψιαστεί ότι πίσω από κάθε «ψυχρό» ανακοινωθέν κρύβεται μια ανθρώπινη σκηνή, ένα βλέμμα, μια μικρή ιδιωτική ήττα ή νίκη.
Μια σατιρική ελεγεία για την ευρωκρατία, γραμμένη από κάποιον που έζησε μέσα στο σύστημα αρκετά για να το αγαπήσει και αρκετά για να το αμφισβητήσει.
Βιογραφικό
Ο Γιώργος Συριόπουλος είναι δημοσιογράφος – ανταποκριτής της ΕΡΤ στις Βρυξέλλες. Καλύπτει πολλά χρόνια τους ευρωπαϊκούς θεσμούς (μετανάστευση, άμυνα, εμπόριο, διεύρυνση, οικονομική πολιτική), ενώ στην αρχή της επαγγελματικής διαδρομής του είχε εργαστεί ως συνεργάτης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Επί σειρά ετών υπήρξε ειδησεογράφος και παρουσιαστής Ειδήσεων στην ΕΡΤ, και αργότερα Διευθυντής Εκδόσεων, με κύρια δραστηριότητα την ανανέωση και επιτυχημένη κυκλοφορία του περιοδικού Ραδιοτηλεόραση. Έχει εκδώσει τα βιβλία Ευρωφελή και ανθενωτικά (εκδ. Λιβάνη, 2019) και «Κοινή γνώμη; Zapping χωρίς παρωπίδες» (εκδ. Πελεκάνος, 2010). Μιλάει γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά. Είναι νυμφευμένος με την πολιτική επιστήμονα Ελένη Σκαρβέλη και έχουν αποκτήσει τρία παιδιά: την Ευρώπη-Νεφέλη, τον Θοδωρή και τον Αναστάσιο-Κωνσταντίνο.
Το σχόλιό μας από τον Νικηφόρο Σκούμα
O Φουνξιονάριος είναι υπέροχο, σατιρικό έργο που λαμβάνει χώρα στα πολιτικά, διοικητικά κλιμάκια των Βρυξελλών. Το χιούμορ είναι εγγενές, προκύπτει μέσα από ρεαλιστικά περιστατικά υποστήριξης, περιφρούρησης και εξύψωσης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος που καταλήγουν στο ανούσιο ή τραγικό. Ο Φουνξιονάριος δεν έχει υπερβολές στην πλοκή ούτε φανφάρες στην έκφραση, μπορεί να εκληφθεί ως ένα απλό λογοτεχνικό μεμουάρ ενός στελέχους, επαγγελματία, καριερίστα ευρω-υπαλλήλου-όπως τον ορίζει ο συγγραφέας- παραβλέποντας τελείως το υπόγειο ρεύμα σάτιρας που κυλά ανάμεσα στις γραμμές.
Για όσους λατρέψαμε την κινηματογραφική εκδοχή του κόμικ Ο Θάνατος του Στάλιν, Ο Φουνξιονάριος είναι δώρο, μόνο πιο συγκρατημένο και εσωστρεφές. Ο πρωταγωνιστής αντιλαμβάνεται τις αντιφάσεις του ρόλου του οι οποίες ενισχύονται από την συνέργεια προϊσταμένων και υφισταμένων καταντώντας εκκωφαντικές μέσα στο κεφάλι του. Γνωρίζει πως το διακύβευμα κάθε υπογραφής και κάθε meeting θα είναι καθοριστικό σε βάαααααθος χρόνου. Για την ώρα αρκείται σε μια σέλφι μπροστά στην Ευρωπαϊκή σημαία για να απαθανατίσει σχετική εκδήλωση. Αν δεν φέρει likes είναι σαν να μην συνέβη.
Ο Φουνξιονάριος χρωστάει αρκετά και στον Κάφκα, δεν έχει μεταλλαχτεί, έχει προσαρμοστεί σε ένα ιδρυματισμό πιο βελούδινο και πολύχρωμο από εκείνο που αντιμετωπίζουν οι ήρωες του Φρανζ. Βλέπει τα νέα παιδιά των κλιμακιων που ακόμα δεν έχουν μάθει να ελισσονται κατά το στάτους κβο των Βρυξελλών, μα απ’ όλους έχει να αντλήσει ένα έξυπνο τσιτάτο να βάλει στην επόμενη παρουσίαση όποτε αυτή του ανατεθεί.
Ο Φουνξιονάριος κοιτάει στα ίσα το ρεαλιστικό-σατιρικό αριστούργημα του Oliver Sacks – Ο Άνθρωπος που Μπέρδεψε την Γυναίκα του Με ένα Καπέλο. Είναι το έργο που χρειαζόμαστε και μας αξίζει, μετάφραση τώρα και βουρ για ευρώπη!
