To Rise TV διάβασει και προτείνει το νέο βιβλίο της Βερονίκ Οβαλντέ “Θυμωμένο κοριτσάκι σε πέτρινο παγκάκι” από τις Εκδόσεις Gema
On SightΚυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Gema το νέο συναρπαστικό βιβλίο της Βερονίκ Οβαλντέ «Θυμωμένο κοριτσάκι σε πέτρινο παγκάκι».
Θα μπορούσε να είχε παραιτηθεί. Έπρεπε να είχε παραιτηθεί. Θα το επαναλάμβανε ένα εκατομμύριο φορές, όλα τα επόμενα χρόνια. Είχε, εξάλλου, έναν δισταγμό, ίσως είχε περισσότερο νόημα να μείνει, να ξαναξαπλώσει, να ακούσει τις άλλες δυο αδερφές της που χειρονομούσαν στον ύπνο τους, έκλαναν και νιαούριζαν κάτω από τα σεντόνια τους, βλέποντας φιλήδονα –ακριβώς, εφηβικά– όνειρα. Ίσως είχε περισσότερο νόημα να παραιτηθεί, να εξοργιστεί και να ηδονιστεί με την οργή της, καθώς υπάρχει μια ηδονή στην παραίτηση, αυτό είναι αυτονόητο, η τραγική ηδονή της παθητικότητας και της ενόχλησης, η ηδονή του κουκουλώματος κάτω από την αξιοπρέπεια, δεν μας αφήνουν ποτέ να κάνουμε τίποτα, έχουμε δικαίωμα μόνο να μη μιλάμε, μας κλείνουν μέσα, ενώ οι άλλες πέρα, μακριά, διασκεδάζουν και μπουκώνονται, τι έχω κάνει στις προηγούμενες ζωές μου για να το αξίζω αυτό, αχ, πόσο δυστυχισμένη είμαι. Ίσως επίσης το παιχνίδι να μην άξιζε τον κόπο. Το παιχνίδι όμως, έτσι δεν είναι, σπανίως αξίζει τον κόπο. Το παιχνίδι το λαχταράμε μόνο και μόνο επειδή είναι το παιχνίδι.
Μέσα από την ιστορία μιας οικογένειας, που χτυπήθηκε από μια μυστηριώδη τραγωδία, η Βερονίκ Οβαλντέ αφουγκράζεται από πολύ κοντά τις σχέσεις που διατηρούμε οι μεν με τους δε και τους αδιάκοπους συμβιβασμούς που χρειάζεται να επιστρατεύσουμε για να ζήσουμε τη ζωή μας.
Βιογραφικό
Η Βερονίκ Οβαλντέ γεννήθηκε στη Γαλλία. Έχει εκδώσει δέκα μυθιστορήματα, μεταξύ των οποίων τα: «Et mon cœur transparent» (Βραβείο France Culture-Télérama), «Des vies d’oiseaux», «La Grâce des brigands» και, πιο πρόσφατα, «Soyez imprudents les enfants». Στα ελληνικά κυκλοφορούν, επίσης, από τις εκδόσεις Gema τα μυθιστορήματά της «Όσα ξέρω για τη Βέρα Κάντιντα» (Βραβείο μαθητών λυκείου Renaudot 2009, Βραβείο France Télévisions και Μεγάλο Βραβείο των αναγνωστών/-στριών του Elle) και «Κανένας δεν φοβάται εκείνους που χαμογελούν».
Η κριτική μας από τον Νικηφόρο Σκούμα
Για τη Βερονίκ Οβαλντέ η σελίδα είναι το λημέρι της. Ξέρει ότι “πουλάει”, άρα απευθύνεται σε μεγάλη γκάμα αναγνωστών. Από τις ενδυματολογικές επιλογές της Βιολέτας και την εικόνα που έχει η τελευταία για την μητρότητα σου έχει δώσει τον χαρακτήρα της. Σε επόμενο κεφάλαιο θα την χαρακτηρήσει απερίφραστα αρρενωπή, για όποιον δεν το κατάλαβε ήδη. Με αυτό τον τρόπο η Οβαλτνέ φροντίζει να είμαστε όλοι στην “ίδια σελίδα”. Αλλού το κάνει πιο διακριτικά: Αναφέρει πως η Βιολέτα ζει σε σπίτι με πισίνα και οδηγεί Mercedes, αρκετά παρακάτω μαθαίνουμε πώς παντρεύτηκε γόνο της πλουσιότερης οικογένειας του τόπου.
Κάπου αλλου θα σταματήσει την αφήγηση και θα μας ζητήσει να θυμηθούμε την ύπαρξη παραπληγικού χαρακτήρα τον οποίο είναι αδύνατο να ξεχάσαμε αφού μας τον γνώρισε μόλις τρεις σελίδες πιο πριν. Κάθε τόσο μας ποτίζει μια τέτοια λογοτεχνική σφαλιάρα για να κρατάει ζωντανό το ενδιαφέρον μας στον λόγο της.
Σαφώς η Άιντα είναι η κεντρική – η τραγική- ηρωίδα αυτού του μυθιστορήματος και ακόμα τραγικότερη η τέταρτη και πιο νέα από τις τέσσερις αδελφές του έργου, Μίμι που φέρεται να είχε μια ας πούμε προνομιακή σχέση με τους νεκρούς αφού οδηγούσε την Άιντα σε ακατανόητα παιχνίδια σε νεκροταφεία και ερειπωμένα σπίτια σα να πάσχιζε να τρυπήσει τον ιστό τούτης της πραγματικότητας και να περάσει στην επόμενη.
Ο θάνατος του πατριάρχη Σαλβατόρε γυρίζει την Άιντα στο πατρικό της στην Ιάτσα όπου επανασυνδέεται με τις μεγαλύτερες αδελφές της, Βιολέτα και Τζίλντα, όχι τόσο για να αποδώσει τιμές στο γέρο της αλλά μήπως στάθηκε τυχερή και της άφησε κάνα ακίνητο. Όχι πως έχει δείξει να είναι άτομο που στεριώνει και ριζώνει, η Άιντα μοιάζει να ασφυκτιά οπουδήποτε για πάνω από δέκα λεπτα, αγκομαχά με τη ζέστη, τους συγγενείς και το ίδιο της το αξύριστο πετσί. Η αφήγηση της Οβαλντέ δεν χαραμίζεται σε περιγραφές τοπίων καθώς οι λεπτομέρειες των ανθρώπων, των επιλογών τους είναι το ζουμί του έργου και οι σελίδες γεμίζουν με όσα συμβαίνουν μέσα και έξω απ’ τις σάρκες των ηρώων.
H Βερονίκ Οβαλντέ ισορροπεί την πεζή αφήγηση με όμορφα λογοτεχνικά σχήματα τα οποία τοποθετεί στρατηγικά σε κάθε σελίδα. H δουλειά της μεταφράστριας Ροζαλί Σινοπούλου είναι εξίσου σημαντική, πέρα από τον τόνο του έργου μεταφέρει άψογα το ταμπεραμέντο της αφηγήτριας Οβαλντέ στα Ελληνικά αποδίδοντας με τρόπο ιδανικό τα λογοτεχνικά της καπρίτσια και τις προτροπές προς τον αναγνώστη.
Όμορφο μυθιστόρημα με στοιχεία μυθοπλαστικής βιογραφίας και λογοτεχνίας του μεταφυσικού, τέλεια δοσμένο στα Ελληνικά.
