Το Rise TV άκουσε και προτείνει: Burning Obsidian Star των Reflection Black

Οι Reflection Black, το ανερχόμενο  Gothic Rock & Post-Punk συγκρότημα από την Αθήνα, επιστρέφει με το δεύτερο άλμπουμ του, “Burning Obsidian Star”, που  κυκλοφόρησε στις 20 Μαρτίου 2026 σε ψηφιακή μορφή και CD μέσω της Swiss Dark Nights.

Ενώ το ντεμπούτο άλμπουμ του 2023, “Last Stop to Nowhere”, πρόσφερε μια πρώτη γεύση από το «δηλητήριο» της μπάντας, το “Burning Obsidian Star” σηματοδοτεί ένα νέο κεφάλαιο στην εξέλιξή τους. Το σχήμα έχει πλέον εξελιχθεί σε μια δυναμική τετραμελή μπάντα, που έχει ωριμάσει οργανικά μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις της δίπλα σε ελληνικά αλλά και διεθνή σχήματα.

Οι Reflection Black αποτελούν την ενσάρκωση του μουσικού οράματος του Elis Alex, εμπνευσμένο από τα αστικά τοπία της Αθήνας. Το συγκρότημα γράφει μελωδικό Goth Rock και Post-Punk με μια σύγχρονη αισθητική, εμποτισμένη από το παρελθόν του Alex στη Black Metal σκηνή (Ravencult, Nigredo). Το αποτέλεσμα είναι σκοτεινό, γρήγορο και καλοδουλεμένο, πετυχαίνοντας την ιδανική ισορροπία ανάμεσα σε ονειρικές synth μελωδίες, κρυστάλλινες κιθάρες και πιασάρικα φωνητικά hooks.

https://reflectionblack.bandcamp.com/music

 

Η Κριτική μας από τον Νικηφόρο Σκούμα

Πατάς play στο Burning Obsidian Star και  σου έρχεται με τη μία goth rock, new wave, γλυκιά chorus-άτη ηλεκτρική και κάτι από Edgar Allan Poe. Οι Reflection Black σμιλεύουν τον δικό post-goth ήχο και γράφουν πιασάρικες κομματάρες με αδιαμφισβήτητο το τελετουργικό στοιχείο.

Ούτε για μια στιγμή δεν σου δίνουν την αίσθηση πως πειραματίζονται, κάθε νότα που παίζουν οι Reflection Black την εννοούν και τα κομμάτια τρέχουν γρήγορα. Ο μπασίστας τραγουδιστής Elis Alex η αιχμή του δόρατος, έχει το δικό του φωνητικό στυλ που γεφυρώνει το doom metal με το new wave. To κιθαριστικό διδυμο Γιώργου και Κώστα Φουκαράκη δουλεμένο και δεμένο τονίζει τη μουσική με χαρακτηριστικά clean μελωδίες, solo και riff. Αυτό που πετυχαίνουν τα παιδιά με μια stratocaster και ένα εφέ -πες το και flanger δεν θα τα χαλάσουμε εκεί- είναι εντυπωσιακό. 

Tα τύμπανα του Σωκράτη Μπέμπη σφραγίζουν τον ήχο των Reflection Black προσφέροντας βάθος και βάρος. Η φάση πάει σερί μέχρι το έκτο κομμάτι Beacon of Foul Light που μπαίνει ύπουλα το πιάνο των μελωδικών λιγμών και αισθάνεσαι ότι οι RB θα σε πάνε αλλού. Το ομότιτλο ξεκινά αργόσυρτο αλλά είναι παθιασμένο και όταν ανεβάζει ταχύτητα για να μπει η σολάρα, νιώθεις τον Danzig να σκάει χαμόγελο.

Οι Reflection Black δεν είναι ακόμα μια μπάντα και το Burning Obsidian Star δεν είναι άλλο ένα album που απλά ήρθε η ώρα να τυπωθεί. Παραπέμπει σε rock κυκλοφορίες των major labels στα ‘80s και ‘90s, από σχήμα που ξέρει ακριβώς πως θέλει να παίξει και υπηρετεί τον ήχο του με αυτοπεποίθηση.

Δεν θα με παραξενέψει αν το Burning Obsidian Star θεωρηθεί κλασικό στο μέλλον, μια μουσική πρόταση με τον δικό της χαρακτήρα, 500 κόπιες όλες κι όλες, όσοι προλάβουν πρόλαβαν.